Hulphond Winto

Posts Tagged ‘Dierenarts

Hey hoi,

Vanmorgen Eddy naar de dierenartsenpraktijk gebracht voor zijn castratie.
Hij is nu acht maanden oud en bij het hoofdkantoor vonden ze het tijd worden.
Edje is een erg voorzichtig hondje en om deze reden wilde onze trainster niet dat hij met zes maanden al geholpen zou worden. Maar of deze twee maanden extra een verschil gaan maken…ik heb mijn twijfels.

Rond half vijf mocht ik hem weer ophalen en met een vermoeid koppie en zwabberende poten in de auto zetten. Thuis wist hij niet wat hij moest doen. Rondlopen? Liggen? Water drinken? Finley begroeten?
Met zachte dwang heb ik hem naar zijn deken gedirigeerd en ben ik er naast gaan zitten. Finley had al door dat er ‘iets’ aan de hand was en kwam er direct naast liggen.
Wat hebben wij toch een geluk met zo’n zorgzaam klein bolletje wol!

Na zo’n drie kwartier slapen was Eddy weer een beetje bij en begon hij wat rond te scharrelen.
Het is nu avond en alles gaat goed. Straks hopelijk een goede nachtrust en we zullen zien hoe Edje zich morgen voelt.

Na de castratie

Eddy voor pampus en Finley geeft steun

Groetjes!

Geachte Heer/Mevrouw,

Wij maken u erop attent dat uw hond(en)/kat(ten) binnenkort niet meer beschermd is/zijn tegen de volgende ziekten:

Hond Winto:
– combinatie 1 t/m 5
– kennelhoest

Wij adviseren u omstreeks 15/1/2011 uw huisdier(en) te laten herenten.

Met vriendelijke groeten,
uw dierenarts

Jippie,

Eindelijk hebben we de uitslag gekregen van de foto’s van Winto’s heupen en ellebogen. Het kon ook niet anders dan dat ze ons ‘vergeten’ waren.
Ik was het wachten helemaal zat en had een mailtje naar onze trainster gestuurd met de strekking van ‘waar blijft het’. Het is tenslotte niet erg netjes om te zeggen dat de uitslag binnen drie dagen bekend is en ons dan drie weken te laten wachten…

Maar goed, ze zou er gelijk nogmaals achteraan gaan en vanmorgen belde ze met het puike nieuws:
Winto heeft goede heupen én goede ellebogen!
We hebben een dansje door de sneeuw gemaakt en Winto daarna gefeliciteerd met zijn botten.   🙂

Voor de heupen bestaan er diverse kwalificaties, even simpel omschreven komt dit neer op:
HD A = zeer goed
HD B = goed
HD C = matig
HD D = slecht
HD E = zeer slecht

HD betekent Heup Dysplasie. Dit is een aandoening van het heupgewricht wat kan worden veroorzaakt door erfelijkheid- maar ook door omgevings factoren.
Zo. Ook weer wat geleerd vandaag, haha.

Winto heeft de kwalificatie HD B meegekregen. Gewoon goed dus.
Dit is voldoende voor hem om door te gaan in het traject voor Hulphond. De dierenarts in Asten had ons al positief bericht gegeven, maar nu zijn we pas echt opgelucht.

Alleen jammer dat we er drie weken op moesten wachten.  😉

Groetjes,
Kirsten

Aloha,

Vandaag een hele spannende dag voor ons, want er zouden foto’s van Winto’s heupen en ellebogen worden gemaakt.
Gisteravond werd ik nog gebeld door trainster Arya die me even wat moed probeerde in te praten en tegelijkertijd ook probeerde om de verwachtingen omlaag te schroeven (“Ga van het ergste uit…”).
Van Winto’s zusje Woukje zijn inmiddels ook foto’s gemaakt. Ze moeten nog wachten op het officiële oordeel, maar de eerste indruk was niet erg goed. Dit deed ons natuurlijk het ergste vrezen voor Winto…

Na toch wel een onrustige nacht hadden we als eerste opstakel Winto zelf. Hij begreep namelijk echt niet waarom hij geen eten kreeg! Martijn of ik hoefde maar langs de voerton te lopen of hij kwam er al verwachtingsvol aanrennen. Helaas voor hem hadden we eerst nog een lange autorit voor de boeg, aangezien we helemaal naar Asten (nabij Eindhoven/Venlo) moesten rijden.
We zijn ruim op tijd van huis vertrokken zodat we zeker wisten dat we er om 13.00 uur zouden zijn. Na een voorspoedige rit reden we helemaal vast in de omleidingen bij Eindhoven en zagen we de wijzers steeds dichtbij de één komen.
Na enig gezweet en gebrom van de TomTom vonden we alsnog de juiste weg en om zes minuten over één parkeerde we op het terrein van de kliniek.

Binnen werden we al vlot geholpen en kreeg Winto een prikje in zijn voorpoot. Dit vond hij helemaal niks, maar kans om te protesteren had hij niet. Ik heb hem vastgehouden en al snel viel hij in slaap.
Het deed me allemaal erg denken aan zijn castratie, want toen is hij ook in m’n armen in slaap gevallen (en eigenlijk was het ook net zo’n akelig gezicht).
Maar goed, wij werden Asten city ingestuurd met de instructie om er over drie kwartier weer te zijn. Tegen onze verwachting in was het er best gezellig en nadat we ergens een cappuccino hadden gedronken was het alweer tijd om terug te gaan. 

De dierenarts had van tevoren gezegd dat hij niet ging zeggen hoe de foto’s eruit zagen. Dit was tegelijkertijd een teleurstelling en een opluchting voor ons. Aan de ene kant wil je het gelijk weten, aan de andere kant wil je nog even uitstel van ‘executie’, om het maar even luguber te verwoorden. 
Maar tot onze verrassing zei hij nu: “Kom maar even naar de foto’s kijken.” Blijkbaar vond hij het niet kunnen om ons van zo ver te laten komen en dan met lege handen terug te sturen. Hij benadrukte wel een paar keer dat de foto’s eerst nog door een professor-in-het-een-en-ander bekeken moeten worden en pas als zijn handtekening eronder staat is de uitslag officieel.
Hij heeft alle foto’s met ons doorgenomen en zijn – onofficiële – mening is dit:
– Geen afwijkingen zichtbaar
– Geen tekenen van artrose  
Kortom:
– Hele normale botten

JA! YES! JOEPIE!
Riepen wij toen inwendig.

Hierna mochten we Winto ophalen en die had helemaal geen zin om zijn bench te verlaten. Met enig getrek en gesjor (hij weegt tenslotte 30 kilo) heeft de dierenarts hem eruit gekregen en daar stond meneer: Wankelend als een dronken zeeman, maar wel met lief kwispelend staartje. 
Terwijl de dierenarts aan Martijn uitlegde hoe we het beste terug konden rijden liep ik voorzichtig met Winto naar de auto. Hij heeft de hele tijd lopen kwispelen en toen ik dacht dat hij weer een beetje helder was heb ik hem een paar brokjes voorgehouden. Nou, ik heb hem nog nooit met zoveel smaak zien eten. 🙂

Ik ben samen met Winto op de achterbank gaan zitten (Martijn mocht voor chauffeur spelen) en hij heeft de hele tijd met zijn kopje op mijn schoot liggen slapen. Halverwege de rit zijn we gestopt om Winto uit te laten en om zelf even wat te gaan drinken. Hij is lekker naast me op de grote, leren bank gekropen en voor deze keer mocht dat best. Van mij dan, weet niet hoe La Place hierover dacht, haha.

Nu zijn we gelukkig weer thuis en best gaar na twee keer drie uur in de auto gezeten te hebben. Winto lijkt weer helemaal wakker te zijn en denkt maar aan één ding: Brokjes!
Echt opgelucht zijn we nog niet, dat zijn we -misschien- pas als we de officiële uitslagen horen.

Nog een paar dagen afwachten.

Groeten,
Kirsten

Pakka

Posted on: 26 juni 2009

Hoi,

Nu eens geen bericht over Winto! 
Op 1 oktober 2007 kochten Martijn en ik ons eerste huisdier: een Russische dwerghamster.
Eigenlijk waren we van plan om eerst even rond te kijken en later pas te kopen, maar we hadden niet gerekend op een zekere eigenwijze hamster…

Het liep al tegen het einde van de middag en het was donker en een beetje koud in het gedeelte met de hamsters. De hokjes zagen er gelukkig schoon uit en goed gevuld met zaagsel, maar er was helaas geen hamster te bekennen.
We stonden op het punt om weg te gaan toen we plots op de grond beweging zagen. En daar zat ze: Een aandoenlijk klein hamstertje. Met haar voorpootjes in de lucht en haar neusje omhoog zat ze onze geur op te snuiven.
Toen Martijn zich bukte om haar op te pakken maakte ze dat ze wegkwam. Geduldig hebben we gewacht en na een paar minuten dook ze weer op. Nu kon Martijn haar wel voorzichtig met zijn handen opscheppen en in een hokje zetten.

Dwerghamsters drinken normaal gesproken niet erg veel maar toen Martijn een drinkflesje in haar hokje probeerde op te hangen werd die bijna uit zijn handen gerukt door een zeer dorstige hamster. Ze dronk alsof ze al een week daar op de grond had moeten doorbrengen, wat me niets zou verbazen…
We waren gelijk verkocht toen we haar zagen en besloten dat ze echt met ons mee naast huis zou moeten.

We hebben haar bij het personeel ‘gereserveerd’ en in vliegende vaart zijn we op zoek gegaan naar een leuk hok en alle toebehoren. Drie minuten voor sluitingstijd stonden we weer bij ze voor de deur en konden we haar meenemen. Pakka

Een Russische dwerghamster verdient natuurlijk een passende naam en dit is uiteindelijk Pakka geworden, wat Russisch is voor ‘Doei’.
Met veel plezier hebben we haar nieuwe onderkomen ingericht en ‘Villa La Pakka’ gedoopt.

Ze was al snel handtam en vond het leuk om ’s avonds in haar plastic bol door de kamer te scheuren. De trappen in de villa werden vooral gebruikt als glijbaan en de tralies om omhoog te klimmen. Als je een restje pindakaas op je vinger had werd het er lief afgelikt door een klein roze tongetje.
Winto vond haar erg bijzonder en kon heel lang naar haar staren als ze door haar villa aan het banjeren was.
Gisteren ontdekte ik tot mijn schrik een gezwel aan de zijkant van haar gezicht en een bloeddoorlopen oogje.
Martijn is gisteravond met haar naar de dierenarts gegaan en tot ons verdriet hebben we haar moeten laten inslapen.

Kleine Pakka is 1 jaar en negen maanden oud geworden.

Pakka met nootje

Hey hoi,

Wij (Martijn en ik) vinden Winto nu officieel een echt bikkeltje!
Gisteren moeten we met hem naar de dierenarts voor zijn 12-weken-prikjes.
Hij kreeg in totaal drie prikken plus een neusenting. En ja, die gaat inderdaad in zijn neus!
 En de gehele tijd heeft hij geen kik gegeven! Dat vinden wij erg knap van deze puppy.
Vanwege de neusenting is Winto nu -tijdelijk- zelf besmettelijk voor andere dieren en vandaag is het dus een verplichte binnendag. Hij snapt er zelf niets van en dat is wel zielig.
Hij mag als troost lekker veel spelen en op m’n schoot liggen.  😉

Knuffelbeest   
Groeten,
Kirsten