Hulphond Winto

Archive for the ‘Hulphond Maudy’ Category

Hey hoi,

Vandaag kreeg ik een berichtje van het gastgezin van Maudy.
Het gaat goed met haar, ze heeft inmiddels (eindelijk) haar ‘negen maanden test’ gehad en ze waren dik tevreden.
Ze oogt soms iets te zelfstandig/dominant, maar verder ging het hartstikke goed. Begin december zal ze nog worden gesteriliseerd en eind december gaat ze voor de aftraining naar Herpen.
Spannend!

Inmiddels is Maudy ook naar de trimster geweest en volgens haar gastgezin lijkt ze nu gelijk “drie maten dunner”.
Ze deed het heel goed bij de trimster en ze heeft ruim twee uur op de tafel gestaan om geplukt te worden.

Er zat ook een foto bij en ik moest echt twee keer kijken om Maudy te kunnen herkennen!  Vergelijk haar maar eens met de foto bij het bericht hieronder. 🙂

Advertenties

Hey,

Afgelopen zaterdag moesten Martijn en ik voor de tweede keer afscheid nemen van Maudy. En ook nu weer met pijn in het hart, want wat is ze toch een lieve en leuke Labradoodledame!

Dag Maudy! Veel succes in de toekomst.
We zullen aan je denken…

Kirsten

Hey hoi,

Na ruim twee weken is het al bijna weer tijd om afscheid te nemen van Maudy.
Begin vorige week is Maudy loops geworden. Weer een hele nieuwe ervaring, zowel voor Maudy als voor ons.
De eerste week viel het allemaal nog wel mee. Ze deed haar best om zichzelf (en de vloer) schoon te houden en op wat slome momentjes na was ze haar vrolijke enthousiaste zelf. Deze week was het wat minder. Veel opgekruld liggen op haar grote kussen en zielig kijken, maar tijdens het wandelen heel energiek zijn en willen ruiken aan elke boom en grasspriet.

Nog iemand die het allemaal erg interessant vind is de hond van de buren, die het hele proces met veel belangstelling gevolgd heeft door het tuinhek. Vorige week was er nog niet zo veel aan de hand, maar sinds een paar dagen heeft Maudy besloten dat ze best wel wat pupjes wil maken samen met haar knappe buurman.
Telkens als ze tegelijk in de tuin zijn speelt er een soort Romeo en Julia toneelstuk af met veel gepiep, gejank en gesmacht naar elkaar. Voor de zekerheid mag Maudy nu alleen met een begeleider de tuin in om ‘ongelukjes’ te voorkomen. Er staat dan wel een hek tussen, maar als iemand echt wat wil…

Een paar dagen geleden ging ik op pad om een leuk nieuw speeltje te kopen voor de zielige loopse dame.
Het assortiment van onze plaatselijke dierenwinkel is qua speeltjes niet zo groot, maar toch heb ik 20 minuten staan kijken, zoeken en knijpen (de medewerkster daar zal wel denken…) om het juiste speeltje uit te zoeken.
Uiteindelijk heb ik voor een groot blauw bot gekozen van stevig materiaal. Eenmaal thuis het nieuwe speeltje gelijk aan Maudy gegeven en ze vond het bot geweldig.

Drie minuten later had ze er al een groot gat in gekauwd en moest ik het speeltje weer van haar afnemen. En daar doe je dan alle moeite voor! Ondankbaar wicht. Gelukkig had ik in de dierenwinkel ook een kauwstaaf gekocht en mocht ze die naar een andere wereld helpen.

Morgenochtend moeten we Maudy weer naar haar baasjes brengen.
Denk dus maar aan ons, want om 10.05 uur zal Maudy het niet meer doen.
Boeh!

Kirsten

Hoi hoi,

Maudy is nog maar een paar dagen hier, maar het voelt meteen weer als vanouds. Toen haar baasjes haar dinsdagavond kwamen brengen leek ze ons meteen te herkennen en we werden dan ook op de enthousiaste Maudy Manier begroet. Ze stoof daarna meteen naar de plek waar we een mand met hondenspeeltjes hebben staan, dus dat was ze duidelijk nog niet vergeten.  🙂

Gistermiddag durfde ze het aan om mij helemaal naar zolder te volgen, ondanks de open trap. Daar ging natuurlijk heel wat gepiep en gemiep aan vooraf, maar ik had alle tijd en ik heb op m’n gemak de was van de lijn gehaald. Op een gegeven moment stormde ze naar boven en heeft ze van mij veel complimentjes gekregen voor haar ‘moedige’ daad.

Terwijl zij de verdieping begon te verkennen was ik toe aan de sokken. Dit gaat in dit huishouden als volgt; De paartjes worden opgerold tot bolletjes (of balletjes, wat jij wilt) en daarna een verdieping naar beneden gesmeten. Hier blijven ze liggen totdat iemand ze een paar meter verderop in de sokkenla deponeert. Het leukst is natuurlijk als Martijn beneden langs komt lopen, maar wel jammer dat ik niet zo goed kan mikken.

Maar goed, ik was bezig met de sokken. Er lagen onderaan de trap al meerdere bolletjes sok. Maudy kwam er ondertussen vrolijk kwispelend bij staan om te kijken wat ik aan het doen was. Hup, ik gooi een volgend paartje naar beneden en voordat ik het weet raket Mega Maudy naar beneden, grijpt het bolletje sok, raket weer naar boven en komt het braaf bij mij afgeven: Nog een keer baasje!

Ja, je leest het goed.
Ze is terug!
Na 23 dagen hondloos te zijn geweest.
Het is toch wat.

Maudy’s baasje moet een operatie aan haar knie ondergaan en daar kun je nu eenmaal niet zo goed een ADHD-hond bij hebben. Ook al is het dan een toekomstige hulphond.
Dus sinds gisteravond zit het huis weer onder de blonde haren en moeten we voor de komende twee-en-een-halve week onze sokken met extra zorg opbergen.
Het is toch wat…

Heerlijk!

Hey,

Zaterdagmiddag moesten we afscheid nemen van de lieve, knuffelige Maudy.
Stiekem had ik gehoopt dat er iemand zou bellen om te zeggen dat we haar mochten houden, dat ze bij ons zou mogen blijven. Maar helaas mocht het niet zo zijn.
Heel onaardig natuurlijk om dit te schrijven; Ze gaat als hulphond iemand zeer gelukkig maken en veel vrijheid geven, maar toch… Als ze zou worden afgekeurd (wat ze niet gaan doen met zo’n leuke hond) is ze hier meer dan welkom.

Gelukkig hadden we nog de hele ochtend samen, plus een groot deel van de middag. Het was lekker warm weer en met z’n drieën hebben we veel gespeeld en gewandeld. Ook heb ik haar nog even extra geborsteld, ze moest er bij de hereniging natuurlijk wel piekfijn uitzien.  😉
Toen het tijd was hebben we al haar spulletjes in de auto geladen en zijn we op weg gegaan.
Haar baasjes waren blij om haar weer te zien en Maudy was natuurlijk erg enthousiast. Het voelde heel raar om ze te zien wegrijden, maar gelukkig kreeg ik de volgende dag een sms met de tekst dat alles goed ging en dat ze lekker aan het spelen was met een andere hond.

Lieve Maudy, ik hoop dat je een mega super fantastische hulphond gaat worden met een evenzo leuke baas! 

Kirsten

Hey hoi,

Gisteravond ging de vader van Martijn vliegen (varen?) met een luchtballon. Daar wilden wij natuurlijk graag bij zijn en bovendien zou het een mooie oefening voor Maudy zijn. Nou dat hebben we geweten:
Ze vond er geen bal(lon) aan!
Alle geluiden rond en boven haar maakten absoluut geen indruk en het enige waar ze mee bezig was, was de ‘roedel’ bij elkaar houden. Ze vond het namelijk niet erg aangenaam dat Martijn constant van ons wegliep om zijn vader te filmen.

Nadat we Martijn’s vader tot grootte hoogte hadden zien stijgen zijn we er met de auto achteraan gereden. En voordat jullie denken dat wij daar als een stel idioten in de wilde weg gingen rijden: Wie het wilde kon achter de mensen van de ballonvaart aanrijden.
 
Onderweg (ergens in Duitsland!) zijn we gestopt om de ballon te zien overvliegen. Het duurde even en terwijl wij buiten de auto stonden besloot Maudy niet langer te willen wachten op de achterbank.
Met veel geprop wurmde ze zich tussen de zittingen door totdat ze op de bijrijderstoel zat. Hier bleef ze onrustig zitten piepen en om aandacht vragen met haar pootje. Toen ik de ballon aan het filmen was deed ze zelfs een poging om zichzelf langs het raampje naar buiten te duwen. Dat doen we maar niet Maudy!


Nadat de ballon was overgevlogen zijn we verder gereden om uiteindelijk, na een stoffige Dakar-achtige rit door de Duitse velden, bij de inmiddels gelande ballon aan te komen. Hier werden de ballonvaarders gedoopt tot baronnen en baronnessen en konden we het hele stuk weer naar huis rijden. Nou ja, de mensen in de ballon hadden genoten en wij waren weer een avontuur en heel veel stof rijker.

Groetjes,
Kirsten



  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën