Hulphond Winto

Archive for augustus 2011

Hallo hallo,

Na een lange tijd hebben we WINTO weer eens gezien!
Ja echt: WINTO!
Onze lieve WINTO!
Jippie!

Al bij de voordeur werden we enthousiast door hem begroet, maar hij schijnt iedereen zo te begroeten, dus wie weet herkende hij ons eerst niet eens, hahaha!
Het was werkelijk een prachtige dag en Wendy en haar man Stefan hebben een fijne tuin dus we konden lekker buiten zitten.
Winto zocht regelmatig de schaduw op, maar telkens  kwam hij toch weer aangelopen om even snel een knuffel te halen.
Wat een schatje is het toch ook!!!

Winto was recent naar de trimster geweest en dat was duidelijk te zien: Hij zag er piekfijn uit!
Hij is gezegend met een erg dikke vacht, dus ik kan niets anders zeggen dan dat hij er nog steeds uit ziet als een pluizige beer. Vast niet iets wat een stoere vent wil horen, haha.

We zijn helemaal op de hoogte gebracht over zijn buurtvriendinnetje en al zijn maffe streken en we hebben nu kunnen zien dat hij daar helemaal op zijn plek zit en dat er goed voor hem gezorgd wordt (dit wisten we natuurlijk allang, maar het is fijn om het met eigen ogen te kunnen zien).
Toen ik even naar het toilet ging liep Winto met me mee en toen ik terug kwam lag hij in de woonkamer op me te wachten. Hier hebben we een klein onderonsje gehad en mocht ik uitgebreid zijn buik kriebelen. Heerlijk!

Na een heleboel geklets (met Wendy en Stefan) en geknuffel (met Winto) zijn we met z’n allen richting station gegaan.
Winto was op dat moment weer helemaal in zijn rol als hulphond en nam dit heel serieus. Natuurlijk wel met een zwaaiende staart a la Winto, dat spreekt voor zich.

Na een lange terugreis hebben we Zico bij de trainster opgehaald en hij herkende ons gelukkig ook nog, hahaha!
Het was een lange dag, maar ook een heerlijke dag.

Nu lekker slapen!
Kirsten

Hoi!

Zico is een heerlijke hond om in huis te hebben, maar daar is Kylian het niet helemaal mee eens. We vinden het beter gaan tussen kat en hond dan toen Vlado er was, maar Kylian moet duidelijk nog erg wennen aan een hond in huis.
Hij lijkt wel door te hebben dat Zico geen kwaad in de zin heeft en dat buit hij dan ook volledig uit.

Naast een bench hebben we ook een deken voor Zico meegekregen en deze deken vindt Kylian heerlijk! Wanneer hij kan houdt hij ware worstelsessies met de randen van de deken. We komen regelmatig terug van wandelingen met Zico om de deken ondersteboven en op een volledig andere plek aan te treffen dan waar we hem hebben achtergelaten.

Ik moest erg lachen om onderstaande foto. Kylian zit op de deken van Zico en doet ‘gevaarlijk’ (oftewel: hij gaapt). En Zico ligt er rustig naast en kauwt op een rol karton:

Ook vindt Kylian het leuk om Zico uit te dagen en in zijn bench te gaan zitten. Dit vinden wij niet goed en we plukken hem er dan ook weer uit, maar Zico gaat gewoon op een afstandje braaf zitten toekijken.
Zico kan Kylian wel waarderen en geeft hem regelmatig een natte hondenzoen. Het gezicht dat Kylian op zo’n moment trek is echt hilarisch!

Kirsten

Zico

Posted on: 17 augustus 2011

Hey hoi,

Het kan soms snel gaan…
Afgelopen maandag kregen we een mailtje van de trainster van Hulphond; Of we misschien nog tijd en zin hadden in een logee?
Ze vertelde er gelijk bij dat deze hond minder heftig zou zijn dan Vlado, hahaha! Ze zal wel denken…
Ook deze logee is weer een Labrador reu, maar dit keer een knappe blonde met de naam ‘Zico’.

Vandaag was de grote dag en de binnenkomst van Zico was al niet te vergelijken met die van Vlado. Natuurlijk was Zico enthousiast, maar op een beschaafde manier en niet ‘hieper-de-pieper-en-stuiter-de-stuiter’.
Begrijp me niet verkeerd: Ik vond Vlado een heerlijke hond, maar zijn eerste indruk op mij was echt niet al te best.  😉

Na een praatje met het gastgezin en de installatie van Zico’s bench zijn we gelijk met hem gaan wandelen. Dit gaf Kylian de gelegenheid om rond te snuffelen en een beetje te wennen.
Zico liep ondertussen braaf met ons mee en verdiende zo vele brokjes.
Bij thuiskomst had Kylian besloten om zich niet te verstoppen en hebben we ze voorzichtig kennis laten maken.
Kylian maakte er een heel drama van met gestrekte klauwen en ontblote tanden. Zico vond het allemaal zeer interessant, maar hij bleef beleefd en drong zich niet op. Netjes hoor!

’s Middags zijn we met z’n drieën naar Beilen gereden, waar ik een gesprek had met iemand van het asiel over een stageplek. Martijn en Zico zijn ondertussen gaan wandelen en dit ging ook weer erg goed. Gelukkig ging mijn gesprek ook prima en mag ik er in januari stage komen lopen.
Hierna hadden we wel een ijsje verdient en zijn we buiten bij de Mac gaan zitten. Zico gedroeg zich voorbeeldig en bleef netjes naast onze voeten liggen.

Het inmiddels avond en wij zijn tot nu toe erg tevreden over Zico. Hij kwijlt wel erg, daar moeten we even aan wennen. Maar goed, als dat alles is! 🙂

Groetjes,
Kirsten