Hulphond Winto

Archive for september 2010

Hey,

Afgelopen zaterdag moesten Martijn en ik voor de tweede keer afscheid nemen van Maudy. En ook nu weer met pijn in het hart, want wat is ze toch een lieve en leuke Labradoodledame!

Dag Maudy! Veel succes in de toekomst.
We zullen aan je denken…

Kirsten

Advertenties

Hey hoi,

Na ruim twee weken is het al bijna weer tijd om afscheid te nemen van Maudy.
Begin vorige week is Maudy loops geworden. Weer een hele nieuwe ervaring, zowel voor Maudy als voor ons.
De eerste week viel het allemaal nog wel mee. Ze deed haar best om zichzelf (en de vloer) schoon te houden en op wat slome momentjes na was ze haar vrolijke enthousiaste zelf. Deze week was het wat minder. Veel opgekruld liggen op haar grote kussen en zielig kijken, maar tijdens het wandelen heel energiek zijn en willen ruiken aan elke boom en grasspriet.

Nog iemand die het allemaal erg interessant vind is de hond van de buren, die het hele proces met veel belangstelling gevolgd heeft door het tuinhek. Vorige week was er nog niet zo veel aan de hand, maar sinds een paar dagen heeft Maudy besloten dat ze best wel wat pupjes wil maken samen met haar knappe buurman.
Telkens als ze tegelijk in de tuin zijn speelt er een soort Romeo en Julia toneelstuk af met veel gepiep, gejank en gesmacht naar elkaar. Voor de zekerheid mag Maudy nu alleen met een begeleider de tuin in om ‘ongelukjes’ te voorkomen. Er staat dan wel een hek tussen, maar als iemand echt wat wil…

Een paar dagen geleden ging ik op pad om een leuk nieuw speeltje te kopen voor de zielige loopse dame.
Het assortiment van onze plaatselijke dierenwinkel is qua speeltjes niet zo groot, maar toch heb ik 20 minuten staan kijken, zoeken en knijpen (de medewerkster daar zal wel denken…) om het juiste speeltje uit te zoeken.
Uiteindelijk heb ik voor een groot blauw bot gekozen van stevig materiaal. Eenmaal thuis het nieuwe speeltje gelijk aan Maudy gegeven en ze vond het bot geweldig.

Drie minuten later had ze er al een groot gat in gekauwd en moest ik het speeltje weer van haar afnemen. En daar doe je dan alle moeite voor! Ondankbaar wicht. Gelukkig had ik in de dierenwinkel ook een kauwstaaf gekocht en mocht ze die naar een andere wereld helpen.

Morgenochtend moeten we Maudy weer naar haar baasjes brengen.
Denk dus maar aan ons, want om 10.05 uur zal Maudy het niet meer doen.
Boeh!

Kirsten

Hoi hoi,

Maudy is nog maar een paar dagen hier, maar het voelt meteen weer als vanouds. Toen haar baasjes haar dinsdagavond kwamen brengen leek ze ons meteen te herkennen en we werden dan ook op de enthousiaste Maudy Manier begroet. Ze stoof daarna meteen naar de plek waar we een mand met hondenspeeltjes hebben staan, dus dat was ze duidelijk nog niet vergeten.  🙂

Gistermiddag durfde ze het aan om mij helemaal naar zolder te volgen, ondanks de open trap. Daar ging natuurlijk heel wat gepiep en gemiep aan vooraf, maar ik had alle tijd en ik heb op m’n gemak de was van de lijn gehaald. Op een gegeven moment stormde ze naar boven en heeft ze van mij veel complimentjes gekregen voor haar ‘moedige’ daad.

Terwijl zij de verdieping begon te verkennen was ik toe aan de sokken. Dit gaat in dit huishouden als volgt; De paartjes worden opgerold tot bolletjes (of balletjes, wat jij wilt) en daarna een verdieping naar beneden gesmeten. Hier blijven ze liggen totdat iemand ze een paar meter verderop in de sokkenla deponeert. Het leukst is natuurlijk als Martijn beneden langs komt lopen, maar wel jammer dat ik niet zo goed kan mikken.

Maar goed, ik was bezig met de sokken. Er lagen onderaan de trap al meerdere bolletjes sok. Maudy kwam er ondertussen vrolijk kwispelend bij staan om te kijken wat ik aan het doen was. Hup, ik gooi een volgend paartje naar beneden en voordat ik het weet raket Mega Maudy naar beneden, grijpt het bolletje sok, raket weer naar boven en komt het braaf bij mij afgeven: Nog een keer baasje!

Ja, je leest het goed.
Ze is terug!
Na 23 dagen hondloos te zijn geweest.
Het is toch wat.

Maudy’s baasje moet een operatie aan haar knie ondergaan en daar kun je nu eenmaal niet zo goed een ADHD-hond bij hebben. Ook al is het dan een toekomstige hulphond.
Dus sinds gisteravond zit het huis weer onder de blonde haren en moeten we voor de komende twee-en-een-halve week onze sokken met extra zorg opbergen.
Het is toch wat…

Heerlijk!



  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën