Hulphond Winto

De meeuw en de wolf

Posted on: 5 augustus 2010

Hey hoi,

De dagen samen met Maudy zijn tot nu toe nooit saai of eentonig.
Een paar avonden geleden lieten we haar tijdens de wandeling los op een groot, omheind veld.
We zagen in de schemer wel wat meeuwen zitten, maar ze zaten zo ver weg dat we ons er niet druk over maakten. Maar helaas had Maudy andere plannen en ze rende gelijk doelgericht op de vogels af. We hebben geprobeerd haar terug te roepen, maar ze was zo gefocust dat ze ons niet hoorde of wilde horen. De meeuwen vlogen al op voordat Maudy zelfs maar in de buurt kwam, op één na. Blijkbaar zat er een jonge meeuw tussen en die had nog veel te leren. Ze vloog te langzaam en te laag. Maudy nam een sprong en sloeg haar met haar grote poot zo uit de lucht. Met veel gekrijs stortte de meeuw in het hek waarna Maudy er opgewonden blaffend en piepend langs bleef rennen.

Ondertussen renden wij zo snel mogelijk naar ze toe om de meeuw te kunnen bevrijden uit de klauwen van Monster Maudy. Ik heb Maudy aangelijnd terwijl Martijn de meeuw uit het hekwerk plukte en aan een grondig onderzoek onderwierp. Alles zag en voelde goed aan en met de stembanden was duidelijk ook niets mis.
Met Maudy op afstand hebben we haar laten gaan en ze drentelde beledigd weg. De afgelopen dagen hebben we de velden afgezocht naar enige teken van de meeuw, maar ze was (gelukkig) nergens meer te bekennen.

Ik moet mijzelf er soms nog wel even aan herinneren dat Maudy sterk kan reageren op dingen die Winto totaal niet interessant vond… Natuurlijk is elke hond anders, maar onbewust ga je sommige punten toch vergelijken. Maar geen zorgen: Maudy heeft ook een berg goede eigenschappen!  😉

Afgelopen dinsdag hebben we met de auto een rondrit gemaakt. Ze voorspelden regen, maar we hebben toch de gok gewaagd. En met succes, want op wat regen op de heenweg na was het een stralende dag!

Het plan was om naar het Lauwersmeer te rijden en onderweg leuke plekjes op te zoeken om uit te stappen. Halverwege kwamen we een bordje tegen met een pijl en de woorden ‘Theefabriek‘. Nu zijn wij echte theeleuten en altijd in voor een heerlijk kopje thee, dus volgen dat bord!
Na kilometers rijden stond er opeens ‘Theemuseum‘ op het bord, maar het woord ‘thee’ was nog steeds aanwezig en nu gingen we dus op weg naar het museum. (Waar we, moet ik eerlijk zeggen, toch wat minder enthousiast door raakten, want wie weet hebben ze wel geen lekkere thee in een museum…)

Ik weet niet waar we allemaal langs zijn gereden, maar het duurde eeuwen voordat we eindelijk op onze bestemming waren. Maar het was het rijden meer dan waard, want wat een keuze in theesoorten! 
We zijn met z’n drieën buiten op het terras gaan zitten en we hebben thee met spannende namen besteld plus warme scones met zoet en hartig beleg. Lekker!
Maudy had ondertussen net een lekker ligplekje gevonden toen er nieuwe bezoekers aankwamen met hun hond.
Aan slapen dacht ze toen niet meer en de nieuwe viervoeter werd begroet met luid geblaf. Hierna bleef ze onrustig en toen de andere hond een onschuldig geluidje maakte barste Maudy los in een luid wolvengejank.

We schrokken ons helemaal te pletter en de meneer die aan het tafeltje naast ons zat verslikte zich bijna in zijn thee. Tot twee keer toe werden we getrakteerd op een zeer 
luidruchtig concert en moesten we haar tot stilte manen. Pas nadat de andere hond was vertrokken kon zij zich weer ontspannen en heeft ze een beetje geslapen. Raar beest!

De rest van de reis heeft ze zich gelukkig keurig gedragen en de schapen en wilde konijnen die we in de buurt van het Lauwersmeer tegenkwamen werden genegeerd of van een afstand rustig bekeken.
Na die tijd was ze zo moe dat ze bijna de gehele terugreis als een blok heeft geslapen.

Heerlijk, zo’n dagje er tussenuit!

Groeten,
Kirsten

Advertenties

2 Reacties to "De meeuw en de wolf"

Klinkt zalig zo op avontuur!

Ik weet prefect wat je bedoelt: je let zo hard op die kleine kantjes van je vorige hond om dat ZEKER te voorkomen bij je huidige hond… dat je met open ogen in andere zaken trapt die je nooit had zien aankomen.

Hier was het ook zo…

een hond zonder fratsen is snel saai hoor…wees blij dat er wat in zit…al is het niet helemaal dat wat je in gedachten had…
oh en voor thee kunje natuurlijk ook prima eens in joure langs komen…daar wordt ook veel gemaakt al mag je ws DE niet in maar in de hoofdstraat is een klein museum met een winkeltje war je ouderwets snoep maar ook losse thee en bijbehoren kunt kopen bewonderen….en je zou hier even kunnen buurten…belletje of mailtje en de deur staat open:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: