Hulphond Winto

Appeltje voor de dorst

Posted on: 29 juli 2010

Hoi hoi,

Gisteravond maakten Martijn, Maudy en ik onze gebruikelijke avondwandeling.
We hebben eerst een groot veld opgezocht zodat Maudy even lekker kon rennen en gek doen.
Nu hebben we inmiddels ontdekt dat Maudy meer een sprinterhond is dan een duurloophond, dus nadat ze een aantal keer met enorme snelheid voorbij was komen crossen had ze het ook wel weer gehad.
Hierna konden we in alle rust onze wandeling voortzetten, terwijl Maudy voorbeeldig met ons meeliep.

Tegen het eind van de wandeling leek ze er echt doorheen te zitten. Ze wilde niet eens meer een brokje aannemen!
En ze is dol op haar brokjes, dus dat wil wat zeggen…
Ze hijgde ook helemaal niet en dit vond ik erg apart, want normaal gesproken hijgt ze al na tien passen gelopen te hebben als een stoomlocomotief.

Maar goed, ze was blijkbaar zo heeeel erg moe dat zelfs hijgen teveel moeite kostte.
Och arme…

We hadden best medelijden met haar en we waren blij toen we thuis aankwamen.
Vlug gingen we naar binnen en terwijl wij onze schoenen begonnen uit te trekken hoorden we plotseling een verdacht geluid uit de richting van Maudy komen. Zij deed ondertussen alsof er niets aan de hand was, maar ze keek verdacht schuldig terwijl ze subtiel probeerde om iets tussen haar kaken te vermalen.
Gelukkig ben ik niet blond geboren en bij een nadere inspectie trof ik zowaar een heel appelklokhuis aan!

En ja, dan bedoel ik IN haar bek!
Dus echt niet moe!
Maar -letterlijk- een appeltje voor de dorst!
Foei Maudy, om ons zo voor de gek te houden!

De appel mocht ze van ons niet opeten, maar nadat we uitgelachen waren heeft ze een dikke knuffel gekregen.
Wat is het toch ook een slimme lieverd!

Kirsten

Advertenties

3 Reacties to "Appeltje voor de dorst"

Ik kan het me zo inbeelden…
Die oogjes… 🙂

Nam je foto’s?

Nee, geen foto’s helaas. Het ging ook allemaal zo snel!
🙂

haha…die stiekeme apportjes…. die ken ik ook …eigenlijk alle hulphondjes kunnen dat wel…het geoefende oog ziet op een gegeven moment of het bekkie iets draagt wat niet gezien mag worden….maar ook dat is een kunstje op zich, vind je niet??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: