Hulphond Winto

Sokkenfetisj

Posted on: 27 juli 2010

Hey hoi,

Precies een week geleden hebben we Maudy opgehaald. Al bij de eerste ontmoeting werden onze handen afgelikt en werden we kwispelend besnuffeld. Terwijl haar baasjes over haar vertelden sloop zij onder de tafel om iedereen zachtjes in de handen te bijten. Maudy is hun tweede hulphond, de eerste was ‘Twan’, een zwarte golden/labrador mix. Komt dit je bekent voor? Nou, ons ook: Twan was namelijk Winto’s kennelmaatje in Herpen! Zo komt die lieve Winto telkens weer even om de hoek kijken. 

Na het aanhoren van Maudy’s eigenaardigheden en het overladen van haar spullen was het tijd om afscheid te nemen. We hebben er geen drama van gemaakt; Nog een laatste knuffel en toen hupsakee in onze auto. Ter ondersteuning ben ik samen met haar achterin gaan zitten en het ging prima. Een beetje onwennig in het begin, maar na slechts vierendertighonderd keer rondjes draaien had ze een fijne houding gevonden.

Eenmaal thuis is ze eerst uitgebreid op onderzoek uitgegaan. Onze zachte knuffelvoetbal werd gelijk goedgekeurd en hier is ze die middag erg druk mee in de weer geweest. Pas tegen de avond kon ze een beetje tot rust komen, maar het ging niet van harte: Teveel nieuwe dingen om te ontdekken en te doen. Ze is sowieso een hondje met weinig rust in zich. Ze heeft “geen rust in de kont”, zoals men dat hier zo charmant placht te zeggen.
 
Tot dusver heeft Maudy zich al geprikt aan een cactus (twee keer!), een mep gekregen van een kat en ganzenpoep geproefd en NIET goedgekeurd. De eerste dagen heb ik mijn schoenen en Martijn’s sloffen uit haar bek moeten redden en haar baasjes hadden al gewaarschuwd voor haar sokkenfetisj: Sokken zijn nergens veilig en vooral de gedragen exemplaren zijn de bom! Het is al regelmatig voorgekomen dat ik voor het wandelen mijn sokken weer wilde aantrekken en na een zoektocht twee doorweekte gevallen in de bench vond. Blech! 

Maudy ligt het liefst op je voeten of in ieder geval zo dicht mogelijk tegen je aan. 
Ze komt je graag gezelschap houden tijdens het koken door onhandig in de weg te gaan liggen en na het water drinken komt ze haar natte, druipende baard aan je afvegen. Ik heb inmiddels een dweil klaarstaan voor elke keer dat ‘mevrouw’ na het drinken een rondje woonkamer doet. (Even tussendoor: Op dit moment ligt ze op haar rug met haar natte [!] kin op mijn voet. Lief! En nat!) Ze lijkt het ook erg leuk te vinden om haar harde kauwbotten te laten vallen (dat maakt zo’n leuk geluid…). En dan natuurlijk zo vaak en hard mogelijk, waarbij ze express op je tenen probeert te mikken.

Maudy is echt bijna nergens bang voor, behalve voor haar eigen hulphonddekje…
Is dat nou niet bizar!?
Het is echt zielig, ze heeft de neiging weg te rennen zodra ze het ding zelfs maar ziet liggen.
Eens even kijken wat we hier aan kunnen doen. Tips zijn welkom!
Wanneer het dekje om zit heeft ze trouwens nergens meer last van en is het goed…

Afgelopen zaterdag zijn we naar mijn broer gegaan om te helpen verhuizen. Maudy leek alle actie om haar heen wel leuk te vinden, ze is zelf tenslotte ook een beetje ADHD. Het was een lange dag, maar toen we klaar waren had ze opeens zes speelmaatjes in plaats van twee! Dat maakte de dag met weinig spelen weer helemaal goed. Ze is toen ook helemaal goedgekeurd door mijn familie; Ze vonden haar geweldig!  🙂 En ik kan niets anders zeggen dan dat ze zich de hele dag super heeft gedragen.

Vandaag is Maudy voor het eerst de trap opgelopen. Tot nu toe vond ze dit te eng, maar blijkbaar voelde ze zich vanmorgen erg dapper. Alleen…als je naar boven gaat moet je op den duur ook weer naar beneden! En dat is best wel lastig. Zelfs voor een super hulphond i.o.

Lokken met brokjes, geduld en lieve woordjes werkten niet. Het enige wat we kregen was een luid piep-en-jank-concert terwijl ze resoluut op haar gat bleef zitten. Uiteindelijk heeft Martijn zich opgeofferd en de zware dame naar beneden getild.

Na het trapdebacle zijn we naar het bos gegaan, waar ze sjans had van een leuke hondenman. Ze wilde erg graag met hem spelen, maar zelfs honderd rondjes om hem heen rennen mocht niet baten. Hij was veel te moe van zijn wandeling. De slapjanus! Maudy had nog energie voor tien!
Thuis heeft ze heerlijk liggen te slapen en daarna was het tijd om in de tuin te spelen met een wants (voor de leken onder ons: Een wants is een insect). De wants was hier niet erg blij mee en Martijn trouwens ook niet. Na een kleine ‘nee, niet doen – ja, lekker wel doen’ strijd kon de wants rennen voor zijn leven en ging Maudy teleurgesteld naar binnen om verder te slapen.

Eindelijk even rust in de tent!

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Sokkenfetisj"

Ha Kirsten! Mooi zo leven in de brouwerij!
Hier ook zo eentje met ‘peper in de poep’ 😉

Als antwoord op je vragen:
– tip voor het hulphond dekje: het altijd aandoen bij leuke dingen, leuke dingen gebeuren mét dekje. Als je het dekje aandoet een koekje gebruiken om haar kopje erdoor te lokken. Neem Suuperlekkere koekjes en doe het aan vlak voordat ze eten krijgt!
Géén zielig gedoe, géén poespas, ook geen klopjacht op de hond met het dekje in de hand, gewoon dekje tonen, hand erdoor met snoep erin, vlak voor haar neus, ze smikkelt, en zo dekje over kop terwijl ze superlekker eet, en daarna haal je haar ontbijt uit. Zo zou ze het toch moeten gaan associëren met leuke dingen…
– de trap: eerst een trap zoeken met 1 trede, dan 2 treden (vb winkel), dan 3 treden vb hoge winkel, dan 4 treden (portaal van herenhuis?), dan 5 treden (laatste stukje van een trap die draait) en zo opbouwen. Zo deed een forum-kennis het met de verwaarloosde angstige Deense Dog die ze adopteerde.

Maudy doet me denken aan Valéas… Ook nogal hyper, altijd willen spelen, verbaal als het niet lukt en ik wil wel maar ik kan niet en HELLEEEP frustratie… En gek op die knuffelballen…

Succes ermee! Blog maar véél

Daphné

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


    • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
    • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
    • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: