Hulphond Winto

Knuffelmiddag

Posted on: 29 april 2010

Hoi hoi,

Na lang wachten was het gisteren dan toch echt zo ver:

Bepakt en bezakt met kauwstaven, flesjes water en Winto’s favoriete knuffel gingen Martijn en ik op weg. En wat hadden we een geluk met het weer; Een heerlijk zonnetje en een graad of 23.

We kwamen netjes op tijd aan en troffen op de parkeerplaats het gastgezin van Wobie aan. Met vier hevig kloppende harten gingen we naar binnen, waar we begroet werden door trainster Saskia.
Ze ging gelijk op pad om de honden te halen en ik zag mijn kans schoon om even naar het toilet te gaan. Toen ik terugkwam werd ik plots besprongen door een hond die ik zo snel niet herkende, maar het bleek toch echt Winto te zijn!

Winto was razend enthousiast en mijn twijfel of hij mij wel zou herkennen verdween als sneeuw voor de zon. 🙂

Pas toen ik een blik op zijn koppie had geworpen wist ik echt zeker dat het Winto was; Dezelfde flaporen en ook nog steeds die vouw tussen zijn grote Bambi ogen. Hij staat niet hoger op zijn poten, maar hij heeft een hele dikke vacht en alles is ‘uitgezwaard’ zoals Saskia het noemde. Ik vond hem nog het meest op een lichtblond beer(tje) lijken, hahaha.    
Winto vloog ondertussen van Martijn naar mij en weer terug en drukte zich zo stevig mogelijk tegen ons aan. Zijn staart zwiepte als een razende heen en weer en pas toen ik bij hem op de grond ging zitten kwam hij een beetje tot rust.

Nadat iedereen gekalmeerd was en aan de thee zat heeft Saskia een beetje over beide honden verteld. Beide waren vorige week naar de trimster geweest, wat zeker te zien was aan de netjes bijgeknipte oren, staarten en poten.
We zagen een raar plekje op Winto’s wang en dit bleek een ‘hotspot’ te zijn geweest (een soort ontsteking). Het zag er naar uit, maar gelukkig genas het goed. Winto leek er in ieder geval niets meer van te merken en hij zat tevreden onder mijn stoel gepropt om maar zoveel mogelijk knuffels te ontvangen. 
Na de thee was het tijd voor een demonstratie. Leuk!
Eerst was Wobie aan de beurt en hij deed goed zijn best, hoewel hij tussendoor toch even uitprobeerde hoe ver hij kon gaan.

Hierna was Winto aan de beurt en wat was dat heerlijk om te zien! Kalm stond hij naast de elektrische rolstoel waar Saskia in zat en hij lette goed op waar de stoel heen bewoog.

Rustig liep hij naast de rolstoep en knipte hij op commando het licht aan en uit (zo snel dat ik er geen foto van kon maken).
Hierna mocht hij een kastdeurtje opentrekken, uit de kast een portemonnee pakken en deze aan Saskia geven. Daarna moest hij het deurtje met zijn snuit dichtdoen, maar dat was hem teveel werk en halverwege besloot hij het karwei af te maken door met zijn poot een flinke duw tegen het deurtje te geven. Niet helemaal de bedoeling, maar de klus was geklaard, hahaha!

Hierna mocht hij laten zien hoe goed hij kan helpen bij het uittrekken van een jas. Een opdracht die hij duidelijk heel leuk vond en waar hij zich dan ook met overgave op stortte.

Pas toen ze samen bij de wasmachine aankwamen, werd Winto een beetje onzeker. “Moet dit nou echt?” leek hij te denken. Hij heeft zelfs een paar keer achterom gekeken om steun te zoeken.
Na diverse aanmoedigingen van Saskia (en het slinkse gebruik van één van zijn speeltjes) kreeg hij het toch voor elkaar. De rest was kinderspel en de wasmachine werd vlot leeggeruimd.
  
 

Toen de demonstratie was afgelopen huppelde Winto vrolijk weer naar mij toe om aangelijnd te worden. Knappe vent!

Na zware arbeid is het natuurlijk tijd voor ontspanning en zijn we naar het bos gegaan. Hier heeft Winto heerlijk rondgerend (hij kende het bos duidelijk beter dan wij) en samen hebben we een mooi plekje uitgezocht om even bij te komen. Winto ging gemoedelijk tussen ons in liggen en zo was het allemaal weer als vanouds.

Op weg naar de parkeerplaats kwamen we nog een andere hond tegen, waar Winto veel belangstelling voor had. Maar uiteindelijk waren wij toch interessanter en na slechts 1,5 keer roepen kwam hij in volle vaart terug rennen.
Heel netjes!

Ook een ouderwets potje verstoppen-achter-grote-bomen werkte (nog steeds) niet, want Winto had het meteen in de gaten. Op de parkeerplaats ging hij er gelijk bij liggen, zo moe was hij. Zelfs het water werd liggend uit het bakje geslobberd. Ook toen er twee andere honden kennis kwamen maken bleef meneer er rustig bij liggen. En ja hoor, één van de honden mocht ook gerust uit Winto’s waterbak drinken. No problemo voor deze kalme superhond! 

Rond vier uur moesten we terug zijn en natuurlijk kwamen wij pas om één minuut voor vier het gebouw binnenstappen.  😉 
We hebben Winto een paar dikke knuffels en zoenen gegeven en daarna nam Saskia hem weer van ons over. 
Hij was echt helemaal bekaf en ik denk dat hij al lag te slapen toen wij nog niet eens in de auto waren gestapt. 

Morgen (Koninginnedag) komt de ‘misschien cliënt’ naar Herpen toe om Winto in levende lijve te ontmoeten. Spannend, want als er een klik is dan gaan zij verder met elkaar. Winto krijgt dan een training op maat naar de behoeften van deze cliënt. Eind juni gaan Winto en de cliënt samen een trainingsschool volgen en daarna is hij helemaal klaar.

Volgens Saskia is Winto een fijn en makkelijk hondje, dus mocht die ‘klik’ er morgen niet zijn, dan verwacht ze snel iemand anders voor hem te vinden.
Winto loopt voor op schema en daar gaf ze ons een dikke pluim voor.
Altijd leuk om te horen!

Helemaal tevreden en met een gerust hart zijn wij vervolgens naar huis gereden.

Lieve Winto, kleine beer, wie weet tot juni!?

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

3 Reacties to "Knuffelmiddag"

Wat een knappe flinke hond is Winto geworden!!! Jullie hebben dat prachtig gedaan!!!
Hopelijk wordt hij stapelverliefd op zijn baasje!

Dit postje maakt me echt helemaal warm 🙂

heerlijk om te lezen dsat winto dus zeer geslaagd is in zijn opleiding…toppie jongens..zonder jullie was dat niet gelukt……

Wat ontzettend leuk om te lezen en te zien op de foto’s hoe het met Winto gaat. Hij lijkt klaar voor zijn mooie taak.
Fantastisch!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: