Hulphond Winto

Toevalligheden

Posted on: 11 februari 2010

Hey hoi,

We zijn straks alweer twee weken verder! Raar hoe snel dat eigenlijk gaat.
Het is erg kaal en stil hier in huis, maar vooral ook heel erg SAAI!

Vorige week woensdag zijn Martijn, mijn broers en ik samen een paar dagen weg geweest. Drie keer raden waarheen…

Het bleek een goede zet te zijn. Even weg uit het lege huis en de gedachten verzetten.
Het was erg leuk en we hebben samen heel wat af gelachen. Natuurlijk toch best veel aan Winto gedacht, maar dat lijkt me logisch. 

Zaterdagavond waren we weer terug in Emmen en een paar minuten voordat we thuis waren zagen we een man met een hulphond lopen. Toevallig of niet?!

Zondag zijn Martijn en ik naar het bos gegaan en hebben we de route gelopen die we anders samen met Winto zouden hebben gelopen. We hadden het er net over hoe raar en saai het was om er zonder hem te lopen toen er uit de bosjes een Golden Retriever aan kwam wandelen. Toevallig?!

Gisteren (woensdag) begon het tot mijn verbazing flink te sneeuwen. Wel mooi hoor, maar eigenlijk dacht ik er alleen maar aan hoe leuk Winto dat zou hebben gevonden. Vanmorgen scheen de zon uitbundig en lag er een mooi dek van sneeuw. Ik heb me warm ingepakt en ben aan de wandel gegaan. Ik was de hoek nog niet om toen ik een – voor mij – bekende meneer samen met zijn witte hondje tegen kwam. (Zie blog: ‘Zomaar een wandeling’ van 8 oktober 2009) Dat is ook toevallig! Hij vroeg gelijk waar mijn hond gebleven was en samen hebben we een tijd gezellig in het zonnetje staan praten. Daarna mocht ik zijn dikke, schattige hondje nog een snoepje geven (altijd leuk) en namen we afscheid.

Ik heb één van mijn favoriete routes gelopen en dat is door het dorpje Zuidbarge. Langs de oude boerderijen en door de sneeuwsporen van andere mensen, honden en een enkele haas. Hele velden met ongerepte sneeuw heb ik gezien en dat maakte me wat weemoedig. Tenslotte had Winto daar wel raad mee geweten… Als nagedachtenis aan hem (goh, het klinkt zo wel heel erg alsof hij dood is) heb ik met mijn grote wandelschoenen dwars door een paar smetteloze velden lopen stampen. Zo! Dat is ook weer klaar.  

Vanmiddag heb ik een mail naar de trainster van Winto gestuurd. Even horen hoe hij het er de afgelopen twee weken vanaf heeft gebracht…

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: