Hulphond Winto

Speciale hond

Posted on: 22 januari 2010

Hoi hoi,

Woensdagmiddag was het weer zover: Tijd voor Winto’s jaarlijkse inentingen!
Die gekke Winto had er duidelijk zin in, want er werd in de wachtkamer gesnuft, gepiept en zelfs even geblaft! En Winto blaft nauwelijks dus dat wil wat zeggen.
De dierenarts werd uitbundig begroet en zijn staart draaide als een propeller in de rondte. Ik heb nog nooit een hond gezien die het zo leuk vindt om naar de dierenarts te gaan!
Het beviel hem niet zo om die vieze neusenting te krijgen, maar na wat geproest draaide de propeller weer op volle toeren. Het spuitje bij zijn schouder deed hem al helemaal niet veel. Even krabben en het was klaar.
Daarna nog even met de dierenarts gekletst en terwijl Winto de kamer aan het inspecteren was gaf ze ons nog een paar leuke complimenten over Winto. Ik zag aan haar dat zelfs zij er een beetje moeite mee had dat hij straks weggaat. Wel fijn hoor, zo’n betrokken dierenarts.

Hierna gingen we naar onze plaatselijke supermarkt waar we door de caissière gewezen werden op het feit dat er hier geen honden mochten komen. Lichtelijk verbijsterd stamelde Martijn iets over een “speciale hond“, maar ze hield stug vol. “Nee meneer, we hebben zelfs een sticker op de deur.” Pas nadat Martijn riep “Maar het is een Hulphond!” kwam ze weer een beetje bij kennis. “O ja…” zei ze, terwijl haar wangen aardig rood begonnen te worden. Ik deed er nog een schepje bovenop door te zeggen “En bovendien…we komen hier al meer dan een jaar!” Haar wangen werden nu echt knalrood en plots moest ze al haar aandacht richten op het bonnetje dat uit de kassa kwam. Hierna werd ons nog vriendelijk een fijne dag toegewenst en ze wist niet hoe snel ze verder moest gaan met de volgende klant.

Buiten hebben Martijn en ik elkaar even verbaasd en geamuseerd aangekeken. “Misschien had ik niet ‘speciale hond’ moeten zeggen” grinnikte Martijn. Nadat we er beiden om gelachen hadden, verbaasde ik me er nogmaals over dat juist zij zoiets moest zeggen.
Ja sorry hoor…” zei ik toen strijdlustig “Maar we hebben samen met Winto al zo vaak bij haar aan de kassa gestaan.
Met pretlichtjes in de ogen zijn we naar huis gegaan waar onze ‘speciale hond’ meteen diep in slaap viel. Droom zacht Winto…

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Speciale hond"

martijn heeft helamaal gelijk…speciaal is ie..en dat sommige mensen als en robot op elke hond zeggen dat die niet welkom si kan hij niet helpen….
ALS IK DE OPMERKING KRIJG DAT DE HOND ER NIET NIET IN MAG ZEG IK ALTIJD HEEL ZELFVERZEKERD …ECHT WEL..DEZE WEL…EN DAN ZIE JE DE MENSEN VAAK AL DENKEN,….HUH…WAAROM DAN??
oF ZE ZEGGEN…DIE HOND MOET ER UIT….NEE HOOR ZEG IK DAN LIEFJES, ZE HEEFT NET GEPLAST HAHAHAHA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


    • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
    • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
    • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: