Hulphond Winto

365 dagen

Posted on: 12 januari 2010

Aloha,

Weer veel gedaan en meegemaakt de afgelopen dagen. Ik zal proberen het een beetje beknopt te houden…anders ben ik morgen nog aan het typen! Dus daar gaat ie:

Afgelopen zaterdag hadden Martijn, Winto en ik ‘party party’, want mijn broer vierde zijn verjaardag. Tevens weer een hele nieuwe ervaring voor Winto want we gingen bowlen! Hij wist bij binnenkomst even niet wat hem overkwam…zou het nu alweer oud & nieuw zijn?!


We hadden een baan in de hoek toegewezen gekregen en dat was voor Winto wel erg fijn. Zo kon hij op z’n gemak rondlopen en wennen aan het harde gebonk van de bowlingballen op de harde ondergrond. Na een paar keer onder de stoelen weggedoken te zijn kwam hij tot rust en na een tijdje ging hij relaxt liggen kauwen op een kauwstaaf. Af en toe keek hij zelfs even hoe de stand van zaken was en of het vrouwtje niet heel erg aan het verliezen was…
 
Maar nee, het vrouwtje hield dapper stand en gerustgesteld ging hij er dan weer bij liggen. Op de baan naast ons waren een stel stoere kerels aan het bowlen en zich erg aan het uitsloven. Toen wij na twee uur moesten vertrekken en Martijn onze charmante schoenen ging wegzetten ving hij van hen nog net de woorden “Ja, het is echt een mooie hond!” op. 
Stoere kerels, heeeel klein hartje.  😉

Om het nieuwe jaar goed te beginnen kwam trainster Arya gistermiddag langs voor een bezoekje. In het weekend had ze me een eindevaluatie formulier toegezonden om in te vullen en die hebben we samen doorgenomen en besproken.
Nadat we beiden een stuk chocoladecake naar binnen hadden gewerkt (die ik in een huisvrouwachtige opwelling had gebakken) zijn we met Winto en Arya’s eigen honden aan de wandel gegaan.
We deden het rustig aan; Geen extra oefeningen of zoiets, maar lekker kletsen en kijken naar de honden die gezamenlijk helemaal uit hun dak gingen in de dikke laag sneeuw.

En eindelijk kon ik eens wat foto’s nemen van Winto samen met andere honden. Meestal heb ik of geen camera bij me of ik ben veel te geamuseerd aan het toekijken en vergeet ik het. Dus terwijl Arya een oogje in het zeil hield heb ik wat foto’s lopen maken van een Winto die zich opperbest aan het vermaken was en de tong buitenboord had hangen.
Hierna was het tijd om weer naar huis te gaan, maar van Winto hadden we de hele middag buiten mogen blijven. Hij had het veel te veel naar zijn zin!Eenmaal thuis is hij in een soort coma gezakt om er pas uit te komen toen Martijn thuis kwam. Zo moe was hij!

Vandaag is het best een bijzondere dag: Winto is nu namelijk precies een jaar bij ons in huis!
Wel apart, ik weet nog heel goed wat voor weer het toen was (saai en grauw), hoe laat Arya aankwam (rond 16:00 uur) en hoe ik me voelde (heel zenuwachtig en verwachtingsvol).
Ik zat al de hele dag te wachten want ik wist niet hoe laat ze zou komen. Tegen vier uur zat ik al een paar uur op de bank en was zelfs in slaap gevallen! Ik werd gewekt door een ‘toet toet’ van Arya’s auto en voordat ze zelfs maar kon uitstappen stond ik al bij de deur. Terwijl zij wat spullen naar binnen bracht mocht ik de puppy zelf uit de auto halen. Met kloppend hart ben ik naar de auto gelopen en heb stilletjes door het raampje naar binnen gekeken. En daar zat ie: Een kleine wollige puppy die probeerde de versnellingspook op te eten.
Onzeker deed ik de autodeur open en heb het bolletje hond opgetild. Tegen die tijd stond Arya ook weer bij de auto en deed mij de mededeling: “O ja, het is geen teefje, maar een reutje.” Nou, dat maakte mij toen echt niets meer uit en samen hebben we hem officieel tot “Winto” gedoopt.

Na de eerste kennismaking met mij en met de woonkamer kwam Martijn terug van zijn werk, maar de nieuwbakken Winto vond het wat veiliger om bij mij in de buurt te blijven. Na een half uurtje is hij dan ook dicht tegen me aan gaan liggen en met zijn kopje op mijn voet in slaap gevallen. Aaaah, wat lief!

En nu zijn we 365 dagen verder en ja… Hij is nog steeds lief!  🙂

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "365 dagen"

natuurlijk is hij nog steeds een schatje…en dank zij jouw een geweldig leuke hond geworden, die straks iemand zeer gelukkig gaat maken…geniet ….van wat je hebt bereikt en van de dingen die nog gaan komen….winto zal altijd in jouw hart zijn en waar je ook bent of komt, winto zelf zal jou zijn leven lang herkennen……..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: