Hulphond Winto

Laat het sneeuwen!

Posted on: 2 januari 2010

Hey hoi,

Het is vandaag een drukke dag voor de sneeuwruimers; Het heeft hier in Emmen de hele dag gesneeuwd en er ligt nu een laag van ruim 20 centimeter. Ik vind het geweldig, maar kan me voorstellen dat anderen er wat minder blij mee zijn. Heb net wat sfeerplaatjes geschoten en dit zien wij als we uit het slaapkamerraam kijken:

De bewoners uit de straat zijn nu heel gemeen bezig; Ze maken met z’n allen een enorme berg sneeuw op het oprijlaan van één van onze overburen. Er staat ze dus nog een verrassing te wachten als ze morgen thuiskomen, haha.
Beter een goede buur dan een verre vriend, was het toch?  😉

Winto is inmiddels weer bekomen van oud & nieuw. Overdag ging het allemaal nog wel. We konden gewoon met hem wandelen en hij schrok alleen van de knallen die wel erg dichtbij klonken. Maar hoe donkerder het werd, hoe onrustiger Winto zich begon te gedragen. Toen ’s avonds rond 23:00 uur de eerste familieleden bij ons aan kwamen kon Winto zijn ogen nauwelijks open houden. Telkens als hij ging liggen klonk er buiten een luide knal en zat hij weer rechtop. Vlak voor twaalf zat hij te knikkebollen tussen onze voeten.

Toen buiten het geknal losbarstte ben ik knus naast Winto gaan zitten. Dankbaar is hij tegen me aan gaan leunen en zo hebben we met een half oog naar het vuurwerk buiten gekeken en met de andere helft naar de tv. Ondertussen voerde ik hem zijn brokjes, maar toen die op waren was het vuurwerk nog niet opgehouden. O jee, wat nu? Winto zat strak tegen me aan (dus opstaan was geen optie) en er was verder niemand in de woonkamer. Voor nood heb ik een handvol borrelnootjes van de salontafel gepakt en die, stuk voor stuk, aan Winto zitten voeren. Blijkbaar beviel het hem goed, want met smaak en gekraak werden ze naar binnen gewerkt.
Enige tijd later werd het stil buiten en durfde hij het aan om te gaan liggen. Tegen de tijd dat iedereen weer binnen kwam was hij diep in slaap. Zelfs zo diep dat ik hem een uur later wakker moest schudden om hem nog even naar buiten te kunnen laten.
‘s Nachts mocht hij in zijn bench op onze slaapkamer slapen en de volgende dag kwam hij er zeer uitgerust weer uit. Heerlijk geslapen dus!  🙂

Straks weer lekker wandelen door de sneeuw. Toen we vanmiddag op pad gingen waren we na een paar minuten al bedekt met een laag sneeuw. Winto leek wel een oud mannetje met zijn witte snoet en lijf!
Het sneeuwt ondertussen nog steeds door. Ik ben benieuwd hoeveel centimeter er nu werkelijk ligt.

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Laat het sneeuwen!"

wow, nu hebben jullie veel meer sneeuw in Emmen dan ik in Grunn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


    • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
    • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
    • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: