Hulphond Winto

Dooi

Posted on: 28 december 2009

Hoi,

Zo, de kerstdagen zitten er weer op!
Sinds ik Martijn ken heb ik er gratis een derde kerstdag bijgekregen. Zijn oma is namelijk jarig op 27 december. Dat zijn dus drie dagen achtereen gevuld met geklets, (uit) eten en drinken. Poeh zeg.
Het is me onduidelijk hoe oud ze precies is geworden. Ze zegt zelf 81 jaar terwijl wij toch echt meer denken in de richting van 93…
Nou ja, je bent zo jong als je je voelt.  ;-p

Uiteraard hebben we Winto alle kerstdagen op sleeptouw genomen en dit ging heel goed. Alleen op de laatste dag kon ik merken dat hij het nu wel welletjes vond. Dus vandaag was het een kerstbezoek-vrije dag.

We hebben best een rare wandelweek achter de rug.
De kerstvakantie begon met sneeuw; Winto vond het geweldig en wij daarom ook. Op sommige plekken was het lastig wandelen, maar wat was het mooi…
Sneeuwballen gooien, sneeuw in je schoenen en sneeuw op de deurmat, heerlijk!

Op de wegen werd de sneeuw door auto’s platgereden waardoor er centimeters dikke lagen ijs ontstonden. En toen er geen sneeuw meer viel werd het wandelen meer een hoe-breek-ik-mijn-benen-niet-tocht voor gevorderden. Ook Winto had er last van en hij is een paar keer pijnlijk onderuitgegaan.
Daarna begon het te dooien. De dikke lagen ijs begonnen aan de randen af te breken wat weer voor gevaarlijke glas-achtige scherven zorgde. Heel griezelig, maar gelukkig hebben we het zonder bloederige hondenpootjes doorstaan.

Maar goed, de dooi zette door en vrijdagmiddag begon het zelfs te regenen.
Dit was echt één van de meest miserabele wandelingen van dit jaar:
We glibberden alle kanten op en op sommige punten zakte onze voeten door het ijs, waarna er koude golven water onze schoenen in klotsten. Brrr!!!
Toen we veilig thuis waren aangekomen kon ik mijn schoenen en sokken uitwringen. 
Inmiddels ligt er hier her en der nog een bultje sneeuw, maar wat is het heerlijk om – voor nu – weer veilig te kunnen wandelen.   

Nu de kerst voorbij is richten we ons op oud & nieuw. Ik ben heel benieuwd hoe dit zal gaan, want Winto vindt harde (vuurwerk)knallen best eng. Enkele weken geleden liepen Martijn, Winto en ik onze vaste avondroute. Tegen het eind kwamen we langs het winkelcentrum waar net op dat moment een stel ‘”kerels” met rotjes begonnen te gooien. Wij schrokken ons alledrie te pletter en sindsdien houdt Winto niet meer zo van harde knallen. Gek hé?! Gelukkig reageert hij niet op onweer of andere harde geluiden, maar sinsdien trainen we wel intensief met o.a. een vuurwerk-cd en dat gaat gelukkig heel aardig. 

Vol spanning wacht ik nu op wat komen gaat. En ik ben stiekem ook best zenuwachtig voor donderdag/vrijdag. Want hoe zal Winto reageren?
En help: Dan gaat het aftellen werkelijk beginnen… 

Groet,
Kirsten      

P.S. Vanmorgen naar het tuincentrum geweest. En ja: ze hadden de pluchen kerst-eekhoorntjes nog. En nee: Ik heb ze niet gekocht. Natuurlijk niet!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: