Hulphond Winto

De Sneeuwprins

Posted on: 18 december 2009

Ahum,

Lang, lang geleden (eergister om precies te zijn) vielen hier de eerste sneeuwvlokjes. Winto keek er nogal raar van op en probeerde ze één voor één uit de lucht te happen. Erg zinvol was dit niet, want er vielen meer vlokken dan hij kon vangen.
Hierna besloot hij dat het leuk zou zijn om door een paar waterplassen te stampen. Niets is tenslotte leuker dan natte pootjes te krijgen en dan tegen het baasje aan te springen. Maar helaas…de waterplassen waren bevroren en behalve een Bambi-look-a-like glijpartij en een gedeukt ego viel er niet veel meer te spetteren.
Gelukkig is hij positief ingesteld en wilde hij als troost graag even met zijn blauwe klosje spelen. En vooruit, even snel op de foto wilde hij ook wel:

Nadat ik eindeloos met het blauwe klosje had gegooid en Winto per ongeluk in mijn hand had gebeten (omdat hij dacht dat dit het klosje was) vond ik het wel genoeg voor deze wandeling.
Thuis aangekomen ging hij tevreden op een kauwstaaf liggen kauwen terwijl er op mijn hand een grote blauwe plek begon te vormen. 
De rest van de dag gebeurde er niet veel bijzonders en ‘s nachts heeft iedereen heerlijk warm liggen slapen.

De volgende dag (gister dus) lag er nog steeds niet erg veel sneeuw, maar koud was het wel. Ik pakte mezelf goed in en samen met Winto ging ik op weg. Ondanks de kou was het fijn wandelen. Winto houdt er erg van om door netjes aangeharkte bergen blaadjes te banjeren. Maar wat een tegenvaller; Alle bladeren waren bevroren. Dat voelde helemaal niet zo lekker aan zijn buikje! Het viel hem zwaar tegen, die hele winter was dus toch niet zo leuk.
Maar weer liet hij zich van zijn positieve kant zien en gaf de moed niet op. Tenslotte lagen er meerdere bergen blaadjes op de route en die wilde hij allemaal uitproberen. Helaas stak ik daar een stokje voor en liepen we met grote vaart langs de bladeren. Volgende keer beter!

’s Middags begon het echt goed te sneeuwen. Heerlijk weer dus om binnen te blijven en met een beker warme chocolademelk op de bank te gaan zitten. Maar het hondenbeest had toch zijn beweging nodig, dus vol goede moed stapten we naar buiten. 
Zodra Winto de sneeuw onder zijn poten voelde ging hij helemaal los en de hele wandeling heeft hij zich als een idioot gedragen. Keihard rondrennen, zijn neus in de sneeuw steken, sneeuwballen vangen en takken uit de bevroren grond trekken.
Ik geloof dat hij zijn echte passie nu wel heeft gevonden: Sneeuw! Ik hoop voor hem dat zijn nieuwe baasje naar Zweden of Lapland wil emigreren (lekker handig ook met een rolstoel…) want dan kan hij maandenlang in de sneeuw rondrennen in plaats van – misschien – deze paar dagen.

Ook vandaag heeft Winto weer de tijd van zijn leven. Aandacht voor het baasje/het verkeer/andere honden? Ach, misschien morgen weer.
🙂

Vorstelijke groeten,
Kirsten en Sneeuwprins Winto (en hij leefde nog lang en gelukkig…)

Advertenties

2 Reacties to "De Sneeuwprins"

Heel herkenbaar. Woukje is ook helemaal gek van de sneeuw. Zelfde reactie als Winto. En die aandacht die er even niet is, is ook heel herkenbaar. Ik denk dat er sneeuw in die oortjes zit! Mila begint die sneeuw nu ook leuk te vinden, maar ook erg koud. En dan willen die gekke mensen ook nog dat je in dat koude witte spul gaat plassen! Nou door die kou sloeg de blaas accuut dicht om zich binnen spontaan weer te openen. Gelukkig durft ze ondertussen wel buiten te plassen.

Groetjes Diederika

Snap ik niet hoor …hihih dat jullie honden zo knetter doen als ze sneeuw zien…. ik zie de mijne helemaal niet meer,, ondanks het feit dat ze zwart is…zij is nu ondersneeuwer….je weet wel…erg diep en dan met sneeuwballetjes in de oren weer boven komen……dolle dolle pret…puur genieten!!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: