Hulphond Winto

Tuig

Posted on: 7 december 2009

Hoi hoi,

Zo, de Sint is weer terug naar Spanje.
Zowel vrijdag- als zaterdagavond pakjesavond gevierd en het was ook dit jaar weer erg gezellig. Helaas geen bezoek gehad van de goedheiligman zelf, maar dat mocht de pret niet drukken.

Toen iedereen vrijdagavond naar huis was zijn Martijn, Winto en ik aan de wandel gegaan. We lopen ’s avonds meestal dezelfde ronde en tegen het einde komen we door het plaatselijke winkelcentrum. Helaas ‘hangen’ er soms wat ongure types rond, dus als we die zien lopen we een blokje om. Zo ook deze avond, maar plots zag Martijn rook uit een glascontainer komen. Deze dappere meneer gaat dan niet met de brandweer bellen en doorlopen, neehee, er op af!
Voor mij zat er niets anders op dan achter hem aan te hobbelen en Winto bij me te houden. Een paar meter verderop stonden twee jongens met hun mobieltjes in een kledingcontainer te fotograferen. Lekker verdacht natuurlijk en dus sprak Martijn ze aan. Eén ging er gelijk vandoor, maar de tweede bleef staan.
Hij keek niet zo helder uit z’n ogen en zijn gedrag en manier van praten deden vermoeden dat hij Sinterklaas niet met pepernoten had gevierd (hoewel het technisch gesproken natuurlijk nog maar 4 december was).

Martijn heeft hem wat vragen gesteld terwijl hij naar 112 belde, maar echt veel zinnigs kwam er niet uit. Ondertussen bleek dat er nog meer jongens om het hoekje stonden. Zij kwamen deze jongen ‘redden’ door hem persoonlijk bij ons weg te halen. Ze kwamen niet echt bedreigend over, maar ze waren wel in de meerderheid én dronken.
Toen ze hoorden dat de politie en de brandweer gebeld waren gingen ze er met z’n allen vandoor, maar natuurlijk niet voordat ze bij de bakker nog snel even een ruit ingegooid hadden. Sukkels.

Even later arriveerde de brandweer die er aardig wat liters water tegenaan moesten gooien om de brand te blussen. Dit vond Winto erug interessant, maar ook wel een heel klein beetje eng. Maar ook hier gold weer; Brokjes maken veel goed!
Minuten later kwam -eindelijk- de politie eraan. De jongens waren nu allang gevlogen, dus zat er voor hen niets anders op dan onze verklaringen op te nemen en om de eigenaar van de bakkerij in te lichten. Deze was trouwens verrassend snel ter plaatse en gaf ons een zeer kwade blik. Blijkbaar dacht hij dat wij het tuig waren dat bij hem de ruit hadden ingegooid.
Logisch natuurlijk, we zagen er ook erg verdacht uit; Een man met een ‘Hulphond vrijwilliger’ jas aan, een vrouw met een grote felgele reflectieband om haar middel plus een Golden Retriever die zich zichtbaar zat af te vragen waarom we niet naar huis gingen. 
Tuig! Dat zag je zo…

Totaal verkleumt mochten we daarna gaan en eenmaal thuis hebben we eerst een warme chocomel gedronken om weer op temperatuur te komen.
Tuig! Dat zie je zo…

Groeten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


    • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
    • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
    • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: