Hulphond Winto

Gevloek in de regen

Posted on: 12 november 2009

Hey hoi,

Vanmorgen hebben Winto en ik training gehad in Emmen-centrum samen met nog twee andere gastgezinnen. Eén van de twee zit bij ons in de W-groep met haar hond Wobie en de ander is het gastgezin van Gravin. Voor mij allemaal bekende gezichten en dat is nog wel zo gezellig. Je leert de mensen namelijk steeds een beetje beter kennen.

Zowel trainster Marieke als Arya waren er en dat was erg handig met drie honden, want zo kon de aandacht goed verdeeld worden.
We kunnen blijkbaar nooit trainen onder normale weersomstandigheden en daarom liepen we in hoog tempo van de parkeerplaats naar het centrum. Eenmaal aangekomen zochten we gauw beschutting bij het overdekte winkelgedeelte. Hier is een pleintje waar je kan zitten en daar werd dan ook gelijk een oefening van gemaakt. Eén gastgezin plus hond ging zitten en de anderen moesten er in een grote bogen omheen lopen. Gravin begon gelijk als een gek te blaffen en druk te doen dus uiteindelijk liep ik in m’n eentje cirkels op het pleintje.
Het ging heel aardig totdat er een oudere man naar Winto begon te klappen, gekke geluiden te maken en te lokken. Telkens als ik langskwam begon hij vervelende dingen te zeggen en probeerde hij Winto te aaien. Ik werd er een beetje gek van, maar volgens Arya was het wel een goede oefening. Toen kreeg de beste man door dat er bij de bankjes ook nog een hond zat en wilde hij deze gaan lastigvallen. Arya hield hem tegen en probeerde aan hem uit te leggen dat we aan het trainen waren en dat je de honden niet mag aaien. Maar volgens mij was deze man gewoon een asociaal of er zat een steekje los, want hij leek haar niet echt te horen. Na enige tijd ging hij weg, maar alleen omdat zijn vrouw uit de winkel kwam.

Winto en ik hadden hierna eerst een korte ontspansessie (even samen spelen) om daarna samen met Marieke een winkel te bezoeken. Dit ging allemaal heel netjes en Marieke en ik waren beiden erg tevreden.
Toen was het onze beurt om te relaxen op het bankje en mochten de andere honden aan het werk. Nadat iedereen draaierig was van het vele rondjes lopen zijn we met z’n allen ergens wat gaan drinken. Winto mocht op de weg erheen een paraplu dragen en dat was dolle pret, want hij vindt het geweldig als hij iets mag dragen!
Tijdens de thee heeft hij neusje-neusje gedaan met Wobie en verder heeft hij lekker liggen slapen. Nou ja slapen…ik zag heus wel dat ene oogje dat af en toe open ging om naar Wobie te koekeloeren!  

Na de thee nog wat kleine oefeningen gedaan en daarna zijn we op weg gegaan naar de parkeerplaats. Winto en ik liepen nietsvermoedend op het voetpad toen ik getingel van een fietsbel hoorde. Het duurde even voordat we aan de kant liepen, maar dan moet je ook maar niet fietsen op een voetpad! Helaas dacht deze jongen hier niet zo over en toen hij langs me heen fietste kreeg ik “Aan de kant, domme vieze blinde!” naar mijn hoofd geslingerd. Tja, erg opmerkzaam was hij niet dus heb ik hem maar even verteld dat ik niet blind ben en dat hij niet moet fietsen op een voetpad. Oei, oei, oei, je had hem toen eens moeten horen! Zijn maatje die achter hem fietste viel hem bij en wat ze zeiden zouden ze vast niet in het bijzijn van hun ouders durfen te herhalen. Denk maar aan iets in de trant van: “Hou je bek, vuile hoer!” en “Pas op, ik kom je in elkaar rammen!” en deze was ook fijn: “Ik ben niet bang voor je hond, ik steek hem dood!”
Heel vriendelijk allemaal en ik heb dus ook echt niet mijn middelvinger naar ze opgestoken, want daar ben ik veel te netjes voor.

Ik ben er eigenlijk best van geschrokken, want er was echt geen enkele reden om mij zo uit te schelden en al helemaal niet om mij of mijn hond te gaan bedreigen! Zijn ze nou helemaal be*%#! En zij zijn nou ‘de toekomst’…ik heb er nu al zin in.
Gelukkig merkte Winto niets van alle agressiviteit en hebben we de parkeerplaats bereikt, zonder in elkaar geslagen te worden door vijftienjarigen.

Hier maakte Arya bekend dat zij het nu officieel weer gaat overnemen van Marieke en dat ze samen een keer langs zouden komen met gebak. Kijk, daar doe je het allemaal voor! 😉

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Gevloek in de regen"

tjonge jonge….ikweet niet wat ik had gezegd of gedaan, maar dit slaat inderdaad werkelijk alles…..
En wat vonden de anderen er dan van?? Of was je alleen…..
je zal als afhankelijk persoon zulk soort tegen komen…kan me voorstellen dat je je dan niet echt veilig voelt :((

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: