Hulphond Winto

Respect

Posted on: 3 november 2009

Hoi Winto,

Wat was je weer lekker vervelend vanavond.
Martijn was net naar school voor een vergadering en ik dacht lief te zijn en je mee te nemen uit wandelen. Het regende dan wel, maar gelukkig zijn we beiden niet van suiker.
Maar jij had andere plannen en we waren de deur nog niet uit of je haalde standje Kangoeroe uit de kast, dit keer inclusief scherpe nagels en tanden > je nieuwste trucje (dus misschien kan ik het nu beter standje ‘Wintzilla’ noemen…).

Helemaal gek werd ik er van en jij wist niet van ophouden. Bij het grasveld leek het er even op dat je kalmeerde, maar dat was vals alarm. Je had alleen iets interessants zien liggen tussen de vele herfstblaadjes en besloten dat je het wilde meenemen. Ik kon niet zien wat het was, maar jouw kennende zou het vast iets jakkie-bah zijn. Na een “drop it” van mijn kant liet je het vallen en konden we verder.
Maar dat je de buit moest laten liggen beviel je allerminst en als wraak haalde je gelijk standje Wintzilla weer tevoorschijn.  

Na een grom en een grauw hield je eindelijk op en konden we fatsoenlijk doorlopen. We waren lekker op gang toen ik merkte dat ik het zwarte Royal Canin tasje kwijt was. Dit tasje heb ik sinds kort altijd bij me, omdat ik hier de brokjes in doe waarmee ik je beloon als je netjes langs een andere hond loopt. Fijn moment om het te verliezen zo in de regen, in het donker en tijdens de herfst!

Op een drafje zijn we dezelfde weg terug gegaan als dat we gekomen waren en ondertussen kreeg ik al een vaag vermoeden.
We waren inmiddels bijna terug bij het grasveld toen ik tegen je zei: 
“Winto, zoek tasje! Waar is tasje?” 
En ja hoor…jij wist precies wat ik bedoelde en als een klein raketje rende je naar het grasveld. Binnen enkele seconden had je het tasje weer terug gevonden om het daarna netjes in mijn hand te leggen. Helemaal geen jakkie-bah dus, maar gewoon mijn eigen zakje met brokjes!

Wat was ik trots op je, mijn lieve hondenkind.
Respect voor je goede geheugen, sterke neus en goedmoedige karakter!

Pootje van
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Respect"

hahhaah…vertrouwen houden in je kanjer…had hij het zo goed met je voor….en wat goed van hem om het dus maar te laten liggen…..MET de beloning erin…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


    • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
    • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
    • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: