Hulphond Winto

Open dag Herpen

Posted on: 12 oktober 2009

Hey hoi,

Samen in Herpen

Zaterdag zijn Martijn, Winto en ik naar de open dag van Stichting Hulphond geweest. Het was een eindje rijden want we moesten helemaal naar Herpen (Oss).

Eenmaal daar aangekomen mocht Winto eerst even rennen en spelen op een speelveldje voor het gebouw.
Dat had hij ook wel even nodig want autorijden = stilzitten en dat is niet zijn favoriete bezigheid.

Binnen het gebouw troffen we, naast heel veel mensen en honden, ook trainster Arya aan die het volgens mij wel leuk vond om een paar ‘noordelijke’ gezichten te zien.
We waren mooi op tijd want we konden gelijk een puppytraining bijwonen. Nou ja ‘puppy’…ze hadden allemaal dezelfde leeftijd als Winto (zo rond de tien maanden) terwijl ik bij puppies toch eerder denk aan kleine bolletjes hond. Maar goed, het was leuk en herkenbaar, maar wel jammer dat het er zo verschrikkelijk warm was. 

Aan het begin van de puppytraining hield de directrice van Stichting Hulphond nog een inleidend praatje en daarin vertelde ze dat de kennels vandaag niet open zouden zijn voor bezichtiging. Grote teleurstelling voor Martijn en mij want dat was één van de redenen voor ons om te komen deze dag. Aangezien we de vrijwilligersdag een paar maanden geleden gemist hadden was dit onze enige kans om ze nog even te zien. De eerst volgende keer hebben we daar waarschijnlijk niet zo’n zin meer in, omdat we Winto er dan moeten achterlaten.
We lieten het er niet bij zitten en hebben Arya heel lief aangekeken. En vooruit…even gluren mocht wel. Winto konden we zolang bij een vrijwilligster parkeren en zo kon hij de boel ook niet op stelten zetten.  😉

Kennels
Toen we binnenkwamen werden we begroet door een oorverdovend geblaf en konden we nauwelijks verstaan wat Arya te vertellen had.
Martijn heeft nog snel een foto kunnen maken en daarna stonden we alweer buiten. Maar toch fijn dat we het even gezien hebben!
Hierna hebben we gelijk een demo van een cliënt bezocht. Deze mevrouw praatte heel open en gemakkelijk over zichzelf en ze vond het duidelijk leuk om te vertellen wat haar hulphond voor haar betekend. Na haar verhaal en het beantwoorden van wat vragen heeft ze nog een paar dingen laten zien: Jas uittrekken, het licht aan- en uitdoen, iets van de grond oppakken, de deur openen en sluiten etc. Mooi om te zien hoe hond en baas op elkaar ingespeeld waren.

Demo: Jas uittrekken

Na deze demonstratie hebben we Winto opgehaald en wat was hij blij! De vrouw die hem zolang bij zich had gehouden vertelde dat hij het niet leuk had gevonden. Hij wilde geen brokjes aannemen en zat constant te hijgen en naar ons te zoeken. Winto probeerde ondertussen bij me op schoot te kruipen (nogal lastig als je staat…) terwijl zijn staart er bijna af vloog van het kwispelen.
Samen op het speelveldIk heb hem meegenomen naar het speelveldje voor het gebouw, waar hij pas na vele knuffels en rondjes om me heen rennen weer een beetje kalmeerde.
Dat wordt nog wat op 1 februari…

Nadat Winto weer gekalmeerd was zijn we terug naar binnen gegaan voor een kop thee. Winto had er absoluut geen zin in; Straks gingen we hem weer achterlaten!
Maar na een goed gesprek van baas tot hond besloot hij toch maar mee te gaan. In je eentje buiten zitten is nu eenmaal ook niet alles.
Wantrouwig heeft hij toegekeken hoe wij een kop thee dronken om daarna te eisen dat we weer naar buiten zouden gaan.
Aangezien het inmiddels al tegen vieren liep zijn we (bepakt met een grote zak voer, massa’s stickers en twee nieuwe windjacks) letterlijk de regenboog tegemoet gelopen.

Ik ben wakker!Ik had gedacht dat Winto op de terugweg als een blok zou slapen, maar niets was minder waar. Bijna de hele rit heeft hij alert en rechtop gezeten om pas thuis op het kleed in slaap te vallen.
Blijkbaar wilde hij toch even zeker weten dat we hem onderweg niet ergens gingen achterlaten ofzo. Wat een vertrouwen zeg…ahum!

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Open dag Herpen"

en nu ben ik dus wel benieuwd…viel het mee of tegen de kennels etc…..het is compleet anders dan thuis…gelukkig hoeft hij niet alleen, en heeft ie altijd een kameraad om mee te spelen…beetje dubbel gevoel zeker???

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: