Hulphond Winto

Op fietse

Posted on: 16 augustus 2009

Hoi hoi,Gaan we nou nog?

Ondanks ons ongelukje eerder dit jaar, nemen we Winto nog zeer regelmatig mee in de hondenfietskar. Helaas is hij inmiddels zo groot aan het worden dat hij niet meer normaal rechtop in de kar kan zitten.
Gelukkig zit er aan de bovenkant een soort luikje die open kan, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat hij er onderweg uit gaat springen.
Als oplossing hijsen we Winto nu elke keer in zijn autogordeltuigje en maken die in de kar vast. Zo kan hij wel zitten, liggen, draaien of met zijn voorpoten op de rand staan, maar is er niet genoeg ruimte om uit de kar te springen.

De eerste keer begreep hij het nog niet zo. Hij bleef in zijn gebukte houding in de kar zitten om door de raampjes te kunnen kijken. De tweede keer ging al beter, af en toe stak hij zijn hoofd buitenboord om rond te kijken. Tegenwoordig gaat hij er al helemaal voor zitten. Neus in de lucht en karren maar! Ik fiets meestal achteraan (want je weet maar nooit…) en het is telkens weer een geweldig gezicht om Winto te zien zitten, met zijn oren die flapperen in de wind. Meestal heeft hij, als we op onze eindbestemming aankomen, een snotneus van het vele luchtjes snuiven, haha.

Hup! Hup!

In het begin was ik wel bang dat hij zou proberen om er uit te springen als we bijvoorbeeld langs andere honden zouden fietsen. Maar niks hoor! Hij leunt zo ver mogelijk met zijn lijf tegen de rand van de kar, maar hij blijft verder keurig zitten.
Als we naar het centrum fietsen komen we langs een weide met paarden. Die vindt Winto verschrikkelijk interessant en hij probeert, lang voordat we er zijn, al langs Martijn te koekeloeren om een glimp van ze op te vangen. Gek beest.  🙂 Kom je nog?!

We zijn een mooi trio op deze manier; Martijn met het hondje in de kar en ik erachter op m’n transportfiets met bakkersmand.
Mensen die we op de fiets tegenkomen schieten vaak in de lach als ze opeens Winto’s koppie zien. Brommers blijven verdacht lang achter ons rijden en regelmatig zien we auto’s in slakkengang (en de automobilisten met hun gezichten tegen de ramen) voorbij komen.

Tot nu toe vinden we de aankoop van de hondenfietskar nog steeds erg geslaagd en volgens mij is Winto het helemaal met ons eens. 😉

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: