Hulphond Winto

Rauwe duif met een vleugje gras

Posted on: 18 mei 2009

Bah en bah,

Als ik vroeger op school vertelde dat ik vegetariër was – en trouwens nog steeds ben – dan had je altijd wel een grapjas die in de pauze een broodje met worst voor m’n neus liet bengelen. “Vies hé?! Vies hé?!” Als ik dan niet gillend wegrende was de grap er voor die persoon gelijk af. Ik had en heb geen probleem met vlees of met mensen die vlees eten. Wel met de hoeveelheid die ze eten en het feit dat tegenwoordig overal vlees in moet zitten…maar dat is een heel ander verhaal.  :-p

Het is nog steeds moeilijk om een restaurant te vinden die meer dan één of twee vega-gerechten op het menu heeft staan, maar het begint steeds beter te worden. Het helpt ook dat mensen steeds beter begrijpen wat ‘vegetarisch zijn’ nou eigenlijk inhoud. Toch zijn er af en toe mensen die het nog steeds niet helemaal lijken te snappen.  
Een serieuze klasgenoot deed eens de uitspraak: “Ik ben ook vegetarisch. Ik eet namelijk alleen knakworst”. Of een ober in een restaurant: “Dat is geen vlees mevrouw, dat is kip”.

Als hond heb je natuurlijk geen boodschap aan wel of geen vlees eten. Het is eten wat je krijgt en pakken wat je pakken kan. Tot nu toe valt het eetgedrag van Winto mij nog mee. Af en toe wat verse paardenpoep maar voornamelijk eet hij blaadjes en gras. Vooral vers gemaaid gras gaat met handenvol (?) naar binnen. Vanmiddag waren we samen gezellig aan de wandel toen Winto opeens het hoge gras in dook en bleef staan. Benieuwd naar wat er zo interessant zou kunnen zijn ben ik naar hem toe gelopen. En daar in het gras lag een duif. Of beter omschreven: Een poot, een vleugel en wat spieren om de boel samen te houden.
Maar voordat ik gadsie, nee of bah kon zeggen greep Winto de duif en ging er vandoor, dankbaar voor deze uitbreiding van zijn dagelijkse menu.

Ik heb hem laten lopen. Roepen had toch geen zin en het maakt de buit alleen maar interessanter. Zelf ben ik de andere kant opgerend. Vaak wil Winto zijn buit dan wel laten vallen om achter me aan te gaan. Dat deed hij ook, maar wel met de duif stevig tussen zijn kaken. Toen hij me voorbij stoof hoorde ik de botjes kraken…

Ik weet niet of en hoeveel hij van de duif heeft gegeten. Ik weet alleen dat ik blij ben om vegetarisch te zijn.

Kirsten

Advertenties

1 Response to "Rauwe duif met een vleugje gras"

wat een boef om zo maar een portie duif te gaan halen…nee hij is vast geen vegetarier…maar dat zal het probleem ook vast niet zijn hahha….hoe gaat het onderhand met zijn jeuk???
de witte had daar vroeger ook last van…en dan vooral op de voetzolen….ineens kunnen ze dan tapdansen…heel raar…maar ook erg vervelend………

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: