Hulphond Winto

Van alles wat

Posted on: 14 mei 2009

Hoi hoi,

Van de week hebben we samen een ritje in de bus gemaakt. Dit vond Winto erg indrukwekkend! Hij kon voelen dat we bewogen alleen kon hij dat niet zien. Bovendien was de buschauffeur zo aardig om niet even te wachten tot we zaten waardoor we het eerste stuk onvast op benen en poten door de bus werden gegooid. En bedankt! 
Het was gelukkig maar een klein stukje rijden maar helaas voor ons allebei geen geslaagde eerste keer.
Het is wel iets wat we nog veel vaker gaan doen. We laten ons door deze ervaring niet tegenhouden!  🙂

Het is de laatste tijd vaak lekker weer. Heerlijk! Maar helaas betekent het ook dat de teken weer extra actief zijn… Bah, wat een vieze beesten.
Inmiddels hebben we Winto al een paar keer gered van teken die over zijn lichaam liepen. Gelukkig hebben we – even afkloppen! – nog geen teken ontdekt die zich al hadden vastgebeten. 
Nu is het nog niet zo makkelijk om teken te ontdekken in zijn dikke en pluizige vacht maar het is een voordeel dat hij zo licht van kleur is. Daar zie je de vieze zwarte kruipers wel op lopen!

Afgelopen zondag was het Moederdag. Voor moeders met volwassen kinderen is het vast niet meer zo leuk als vroeger toen je kindjes zelf nog asbakken in elkaar mochten kleien of bloempotten gingen beschilderen samen met de juf of meester.
Maar voor de kinderen zelf is Moederdag nog heel fijn. Tenminste…wel als je een moeder hebt die hele lekkere hapjes klaarmaakt.  😉

Op zo’n moment vraag ik me af of Winto zijn eigen moeder nog zou herkennen. Zou zij nog een bepaalde geur bij zich hebben die iets in hem losmaakt? Zijn zusje Woukje lijkt hij in ieder geval niet als zodanig te herkennen. Op zich jammer maar misschien maar goed ook. Anders zou elke hond de hele dag ongelukkig zijn en zich niet kunnen aanpassen, toch?

Groet,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Van alles wat"

Hallo

Woukje is inmiddels ook in de bus geweest en net als haar broer kon ze er niet echt van genieten. Wij gaan dit ook zeker vaker doen. Ook haar eerste treinreisje heeft Woukje al gemaakt, dat deed ze geweldig, alsof ze er jaren met de trein reist!
Verder heeft Woukje deze week de avond-4-daagse gelopen en een heuse medaille verdiend. Ben best wel trots hoor, zeker als je bedenkt hoeveel last ze had van de groeipijn.
Toen hadden we echt niet durfen bedenken om 4 dagen 5 km. te gaan lopen met haar.

Groetjes Diederika
(en natuurlijk een pootje van Woukje)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: