Hulphond Winto

Archive for april 2009

Oei,

En zo ben ik opeens twee weken verder zonder iets op de blog te zetten.
Schande!  😉

Winto is al een tijd druk bezig met tandjes wisselen. Tot nu toe hebben we al een leuke verzameling bij elkaar gezocht/gevonden maar de ultieme verzamelstukken zijn toch wel zijn hoektandjes.
Bij elk signaal van een los hoektandje draaien we als aasgieren om hem heen om eindelijk zo’n tandje te kunnen bemachtigen.
Tot drie keer toe hebben we achter het net gevist maar de vierde keer was het raak! Daar lag hij netjes op het kleed…een klein maar scherp tandje. Vol trots hebben we hem aan onze verzameling toegevoegd en inmiddels zijn we zelfs de trotse bezitters van een kies!
En Winto? Die heeft vier nieuwe en prachtig grote hoektanden om mee te pronken.

Winto's puppy tandjes

Vanaf het begin dat Winto bij ons is had hij al interesse om trap te lopen. Veel verder dan twee of drie treden kwam hij niet (want het was toch wel eng) maar hij heeft het nooit opgegeven. Na een ‘ok’ van de trainster zijn we begonnen met oefenen. Trap op ging al spoedig goed ondanks de enge draai bovenaan. Maar naar beneden was een heel ander verhaal. Daar begint de trap met een draai waarbij de ene kant van de tree smaller is dan de andere kant. Lastig als je een puppy bent die bovendien geen diepte kan zien.
Maar we hadden geen haast en het trap op lopen was al dolle pret. Lekker je baasje volgen om boven de wasmand omver te trekken en vieze sokken te kauwen op het schone bed. Hoera!

Na veel oefenen en geleidelijk opbouwen was het eindelijk zover: Winto kwam langzaam, heel langzaam, zelf naar beneden lopen. En trots als een pauw toen hij eindelijk beneden was! Na een weekje heen en weer lopen zat de vaart er al goed in. Hij is nu nog steeds erg voorzichtig (en dat moet ook) maar hij komt in een stabiel tempo de trap af marcheren. 
Sinds vorige week durft hij het ook aan om de -open- trap naar zolder op en af te lopen. Nu vinden we regelmatig wasbolletjes in bed en op zolder schoon (!) ondergoed op de stapel vuile was.

Het was vorige week heerlijk weer en dus hebben we het grootste deel van de tijd buiten gezeten. Ik op de houten bank en Winto op zijn eigen kleedje.
Ik met een kop thee en een boek en Winto met zijn kauwstaaf, doekje, Kong, balletje, bot, knuffel, trekding  etc etc etc (en wie mag het weer opruimen…juist ja!)

Lekker buiten op het kleed

Groetjes,
Kirsten

Advertenties

Vrolijk tussen de bloemen

Zondag heb ik deze foto van Winto gemaakt maar thuis viel me pas op hoe groot en volwassen hij hier al lijkt! Je ziet niet echt dat hij nog maar een puppy is. Wat gaat dat snel!
Gelukkig zie je in het ‘echt’ wel goed dat hij nog jong is….al was het maar om zijn rare fratsen.  😉

Niet te snel gaan groeien Winto!

Doei doei,
Kirsten

Aloha,

Voordat Winto ons huishouden kwam versterken/vernielen/verblijden 
hadden Martijn en ik het slimme plan om een hondenfietskar te kopen.
Deze karren zijn best prijzig maar het leek ons een goede aankoop en tot nu toe hebben we er erg veel plezier van gehad.
Het is goed voor je conditie en je kunt lekker weg met de fiets in plaats van altijd met de auto.
We hebben Winto geleidelijk aan de kar laten wennen en inmiddels stapt hij zelf in en uit en tijdens het rijden kijkt hij rustig om zich heen.

Gisteren reden we van Emmen centrum terug naar de Rietlanden. Winto zat in de kar achter de fiets van Martijn en ik fietste achter ze aan.
Toen we een bocht ingingen sloeg de kar met Winto erin om en sleepte een paar meter over de grond.  Ik zag Winto rondtollen en piepen in de kar en Martijn verschrikt achterom kijken en remmen.
Je eerste reactie als zoiets gebeurd is paniek! Maar we wilden Winto geen trauma bezorgen en daarom deden we alsof er niets aan de hand was.
Met bonkend hart heb ik Winto uit de kar weten te peuteren. Hij en de binnenkant van de kar zaten helemaal onder de urine en ik voelde zijn hartje hevig kloppen.
Ik heb een vrolijk gezicht getrokken en Winto zijn riem omgedaan. Daarna zijn we naar mijn fiets gelopen en heb ik hem wat brokjes gegeven en vrolijk tegen hem gepraat. Ondertussen heeft Martijn met moeite de fietskar weer op zijn wielen kunnen zetten.
Gelukkig had Winto er geen probleem mee om daarna weer in de kar te stappen (ondanks de vieze geur) en verder te rijden. 

Thuis heb ik hem goed gewassen en daarna was Winto weer helemaal zichzelf. Lekker rennen en spelen in de tuin en brokjes gingen zonder kauwen naar binnen. Helaas is onze mooie hondenfietskar er niet zo goed vanaf gekomen… Er zitten grote scheuren in het zeil en dikke krassen in het frame. Nog maar even kijken of we via de verzekering iets vergoed kunnen krijgen.

Nou ja, het aller- allerbelangrijkste is dat Winto er heelhuids vanaf is gekomen!

Groeten, 
Kirsten

Scheur

Hallo hallo,

Jeetje…is het mooi/prachtig/schitterend weer zit ik binnen achter de computer!
Maar ja, voor je eigen blog moet je toch wel iets over hebben.

Ik heb net mijn goede daad voor deze dag weer gedaan. Ik kwam tijdens de wandeling met Winto een uitgedroogde kikker tegen. Hij zat midden op de weg en in de volle zon. Lijkt mij niet zo’n fijne plek voor een kikker.
Aangezien we toch vlak bij huis waren heb ik hem opgepakt en bij ons in de vijver gezet. ‘Aaaah….verkoeling’ zag ik hem denken. 

Afgelopen dinsdag hebben we een leuke training in Assen gehad. Buiten een aantal oefeningen gedaan en deze dag mocht Winto – eindelijk! – even spelen met één van de andere puppy’s. Hoewel de andere puppy al een stukje ouder en groter was dan Winto waren ze goed aan elkaar gewaagd. Leuk om te zien hoe ze samen aan het rennen en stoeien waren.
De andere drie puppy’s stonden aan de andere kant van het grasveld met elkaar te spelen. En hoe kan het ook anders…op een gegeven moment ontdekten ze elkaar en werd het een grote kluw spelende hondjes.
Winto ging helemaal uit z’n bol maar wonderbaarlijk genoeg kwam hij al snel toen ik hem riep. Knap zeg! Maar het was ook wel een gelukje hoor, dat geef ik eerlijk toe.  🙂

Verder hebben we deze week samen genoten van het fijne weer en eens een keer geen vieze poten!

Winto is een echte afvalruimer en komt soms met de meest rare of vieze dingen aanzetten. Kauwgom is een favoriet maar gebruikte zakdoekjes en lege flesjes zijn ook geweldig. Het meest ranzige wat ik tot nu toe uit zijn bekje heb moeten pulken was een gebruikte condoom! Ja echt! Geef mij dan toch maar een stuk tweedehands kauwgom….
Vanmorgen liepen we langs de snackbar bij de Rietplas en plukte Winto een leeg ijsbakje uit de struiken.
Als Winto iets gevonden heeft dan gaat zijn hoofd omhoog, borst vooruit en hij tilt zijn poten net iets hoger op. Als een trots paradepaardje komt hij dan voorbij draven met zijn buit.
Maar ik dwaal af…Winto kwam dus voorbij draven met dat ijsbakje in z’n bekje. Alleen is zo’n klein en rond bakje wel erg lastig vasthouden. Winto had de rand van het bakje in zijn bek waardoor de bodem van het bakje tegen zijn neus aandrukte. En terwijl hij zijn bakje aan het showen was hoorde ik een soort mechanisch gerochel uit het bakje komen: ‘hunggg hungg…Luke, I am your father….hunggg hungg….‘. Ik moest toen zo hard lachen dat hij van schrik het bakje liet vallen en snel naar me toe rende met een blik in z’n ogen of ik wel helemaal lekker was.

Ja hoor Winto, hier is alles goed.

Groetjes,
Kirsten & Darth Vader



  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën