Hulphond Winto

Dipje deel 2

Posted on: 13 maart 2009

Hoi hoi,

Deze week heb ik opgelucht adem kunnen halen want Winto heeft zich voorbeeldig gedragen!
Toch was ik deze week nog niet helemaal ‘happy’. Martijn was veel van huis in verband met zijn werk en daardoor zat ik de hele dag in huis samen met de hond en weinig anders te doen.
Begrijp me niet verkeerd: Ik beleef veel plezier aan Winto maar ik heb ook af en toe een pauze nodig om iets voor mijzelf te kunnen doen.

Vanmorgen had ik een afspraak met Arya. In plaats van een huisbezoek hadden we een locatietraining op het treinstation in Emmen.
Vanwege het mooie weer besloot ik om lekker op de fiets te gaan met Winto in de hondenfietskar. Tot aan het centrum ging alles goed maar toen bedacht ik me -net op tijd- dat er op vrijdag altijd een markt is. Ik heb het al eens eerder geprobeerd maar met de hondenfietskar is er geen doorkomen aan.
Via een enorme omweg kwam ik dan toch eindelijk aan op het station waar ik in de verte Arya al zag staan wachten… maar toen moest ik nog een plek voor mijn fiets zoeken en de hondenfietskar. De kar kan je zo loskoppelen en da’s fijn voor mij maar waarschijnlijk ook voor dieven. Ondertussen was ik al te laat, had ik het heel erg warm en moest Winto nodig plassen. – Riep daar iemand vrijdag de 13e?!-  Na veel pijn, moeite en verschillende kettingen zaten zowel de fiets als de kar vast en konden we naar Arya.

Arya was in een stralend humeur en vond het gelukkig niet erg dat we te laat waren. Om er geen al te lang verhaal van te maken zijn hier in het kort onze oefeningen:
– Kijken en luisteren naar een vertrekkende trein (zijn eerste aanraking met de NS);
– Op het stationsplein kijken naar bussen, mensen, schoonmaakwagens etc;
– Rustig aan de lijn lopen langs snoeiwerkzaamheden;
– Diverse oefeningen in een supermarkt in de buurt.

De training duurde korter dan normaal (ongeveer een uur) maar door alle nieuwe indrukken was dit ruim voldoende voor Winto.
Nadat ik mijn fiets-en-kar-puzzel weer in elkaar had gezet zijn Winto en ik, uitgezwaaid door Arya, naar huis gereden.
Aan het begin van de middag ontving ik via de mail van Arya de rapportage van deze training. En daar stond o.a. in:
‘Kirsten, het is mooi om te zien hoe rustig je bent en blijft met je hondje!!!! Ben trots op jullie!’
Toen ik dit las moest ik wel even slikken. Een mooi einde van een licht depri week!

Groeten,
Kirsten

Advertenties

1 Response to "Dipje deel 2"

zo zie je maar dat alles goed komt als je zelf rust kunt vinden…fijn dat je een training had waar je goed op terug kunt kijken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: