Hulphond Winto

Dipje?

Posted on: 9 maart 2009

Ola,

Afgelopen week had ik een Winto-dip. Hij is erg vervelend geweest en heeft veel lopen/zitten/liggen blaffen en hard bijten.
Vaak kijkt hij daarna op zo’n schattige manier dat je zijn stoute gedrag gelijk weer vergeet maar deze week niet….

Hij kan zijn liefste gezicht opzetten maar ik trap er niet in!

Dinsdag hadden we weer een gezamenlijke training in Assen. Winto was de dag ervoor (op de verjaardag van Martijn) begonnen met het wisselen van zijn tandjes. Van de ene op de andere dag waren er drie van zijn tandjes verdwenen! Heb twee van de tandjes op het tapijt terug gevonden. Wat een kleine dingetjes!
Ik heb ze gelijk in een zakje gedaan want meestal vind je nooit iets terug van deze melktandjes (ze slikken ze door of je zuigt ze per ongeluk op met de stofzuiger).  
Een week later zitten er op de lege plekken al nieuwe ‘volwassen’ tanden. Het wisselen gaat dus heel snel.

Maar goed, ik dwaal af….vorige week dinsdag hadden we dus een training in Assen en het ging niet echt goed.
Toen we ’s ochtends opstonden gedroeg Winto zich al helemaal hyper. Rondrennen, tegen je opspringen, naar je blaffen etc. Toen had ik al zoiets van ‘oei’…

Op de training was er een fotografe van de stichting aanwezig om van elke puppy individueel een foto te maken en Winto was één van de eerste die op de foto moest.
De rest van de groep bleef binnen om oefeningen te doen en wij (W & ik) gingen naar buiten.
Laat ik eerst zeggen dat alle andere puppy’s in de groep een stuk ouder zijn dan Winto en dat zij bepaalde commando’s al beter beheersen dan hij. Zo kan Winto wel zitten maar nog niet blijven.
Helaas leek deze fotografe dit niet echt te begrijpen. Ze bleef maar dingen roepen als: ‘Hij moet zitten! Z-I-T-T-E-N! Laat hem nog een keer zitten! Loop een rondje en laat hem zitten!’ En ondertussen dacht ik: JAHA, DAT DOE IK TOCH! Toen ze op een gegeven moment ook nog suggereerde dat ik hem ‘niet echt onder controle had’, had ik zin om iemand een klap te verkopen (en dan bedoel ik niet Winto…).
 
Uiteindelijk stelde ik voor om Martijn erbij te halen want Winto is nu eenmaal erg op mij gericht maar dat vond ze niet nodig. Een paar minuten later hebben we het opgegeven en zijn Winto en ik – nu allebei hyper – teruggegaan naar de groep. Daar waren ze net bezig met een muziekles en ik hoef je vast niet te vertellen dat we dit nu net niet nodig hadden! Grrrr!!!

Gelukkig gingen we daarna al snel naar buiten en kon Winto tijdens de oefeningen even lekker rennen. Hierna ging de rest van de les prima.
Tegen het eind van de les vroeg de fotografe of we het nog een keer wilden proberen. Dit keer heb ik Martijn er gelijk bijgeroepen en was de perfecte foto binnen een minuut gemaakt. Zucht.

Ik had eigenlijk over mijn puppy-dip willen schrijven maar volgens de Word count is deze blog inmiddels al 511 woorden lang…

Misschien morgen.

Kirsten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


  • Kirsten: Hoi hoi, Bedankt voor je lieve berichtje! Nu pas een antwoord van mij, moest alles even loslaten en wat afstand nemen van het hele gebeuren. Met Eddy
  • Reumapatientje: hallo Kirsten, Normaal lees ik alleen mee en reageer ik niet, maar wat rot zeg! Weten jullie al iets over Eddy? vind ook wel dat ze jullie best kunne
  • Kirsten: Hoi Chantal, Noppers eerste gastgezin waren al wat oudere mensen, dus ik denk niet dat zij (toen) een weblog hebben bijgehouden. Na een logeerperiode

Categorieën

%d bloggers liken dit: