Hulphond Winto

Archive for februari 2009

Hey hoi,

Wij (Martijn en ik) vinden Winto nu officieel een echt bikkeltje!
Gisteren moeten we met hem naar de dierenarts voor zijn 12-weken-prikjes.
Hij kreeg in totaal drie prikken plus een neusenting. En ja, die gaat inderdaad in zijn neus!
 En de gehele tijd heeft hij geen kik gegeven! Dat vinden wij erg knap van deze puppy.
Vanwege de neusenting is Winto nu -tijdelijk- zelf besmettelijk voor andere dieren en vandaag is het dus een verplichte binnendag. Hij snapt er zelf niets van en dat is wel zielig.
Hij mag als troost lekker veel spelen en op m’n schoot liggen.  😉

Knuffelbeest   
Groeten,
Kirsten

Hoi hoi,

Eén van Winto’s vele hobby’s is het kauwen op schoenveters. En dat doet hij het liefst als jij niet kijkt.

Ik doe niets hoor! (ja ja...)

Ik doe niets hoor! (ja ja...)

Aloha,

Veel mensen vragen aan mij of je  met een hulphond ook een training moet volgen. Het antwoord is natuurlijk: Ja, zeker!

Om de zoveel tijd hebben we een gezamenlijke training in Assen en daarnaast volgen we een thuistraining, ook wel het ‘huisbezoek’ genoemd.
Het fijne van zo’n huisbezoek is dat je persoonlijke problemen en vragen kunt aankaarten en dat je één-op-één kunt trainen.
Daarnaast wordt je puppy niet afgeleid door andere honden en zal hij beter zijn aandacht erbij kunnen houden.

In het begin komt de puppytrainster (ze heet Arya) wekelijks bij je thuis om te praten/overleggen en te oefenen.
Vorige week hadden we een gezamenlijke training dus deze week was het tijd voor een huisbezoek.

Eerst hebben we samen een aantal zaken doorgenomen (hoe gaat het oefenen met de commando’s, tegen welke problemen loop je aan etc.) en daarna zijn we naar de supermarkt gegaan om te ‘winkelen’.

Het was druk in de winkel en dat betekent veel bekijks en op- en aanmerkingen van wildvreemden.
Ik kreeg van Arya een aantal kleine opdrachten waaronder: Winto laten zitten op een druk punt, langs de vleesafdeling lopen zonder te stoppen, zijn aandacht vasthouden terwijl er luidruchtige karretjes voorbij komen. Ik was erg trots op Winto want hij deed het heel goed! Arya was zelfs al aan het mopperen want als er niets fout gaat hoeft zij ook niets te doen. Saai hoor!   😉

Na dit bezoek zijn we samen met de twee honden van Arya een stuk gaan wandelen. Haar honden zijn ook Goldens en het is leuk om te zien hoe ze met Winto omgaan. Ze zijn beide al volwassen en Winto kan ze nauwelijks bijbenen. Maar dat betekent niet dat hij het niet probeert!
Winto is de laatste weken gegroeid als kool maar naast deze twee is hij echt nog een ukkie.

Na de wandeling was de uk zichtbaar moe en zijn we weer naar huis gegaan. Eenmaal thuis heeft hij lekker liggen slapen. Wat is het leven van een puppy toch heerlijk…

Groeten,
Kirsten

Hey hoi,

Tijdens onze wandeling vanmorgen had Winto een kleine aanvaring met twee Franse Bulldogjes.

Franse Bulldog
Winto liep vrolijk te dartelen op een grasveld toen er plots om de hoek twee hondjes kwamen aanstormen. Ze renden zo perfect naast elkaar dat ik eerst dacht dat ze aan elkaar vast zaten. Op een gegeven moment kregen ze Winto in het vizier en daar renden ze in volle vaart op af. Die gekke Winto bleef natuurlijk gewoon staan en daardoor renden ze hem kompleet ondersteboven!
Terwijl Winto een achterwaartse koprol maakte en piepte van schrik kwamen de hondjes mij vrolijk begroeten. Hierna had Winto het wel gezien en ging er in vliegende vaart vandoor! Gelukkig luistert hij goed naar zijn naam en kon ik hem terugroepen. Met zijn staart tussen de poten drukte hij zich zo stevig mogelijk tegen mijn benen aan terwijl ik een praatje maakte met de eigenaresse van de hondjes.

Pas toen ik verder liep nam Winto nog een sprong richting één van die hondjes alsof hij wou zeggen: ‘Ben heus niet bang hoor!’. Kleine held die hond van mij… 

Ik ben zelf een groot fan van de Franse Bulldog maar Winto vanaf vandaag niet meer!  🙂

Kirsten

Hoi,

Winto groeit zo hard dat hij inmiddels toe is aan een nieuwe bench.
Gister na de training kregen we zijn nieuwe, grotere bench mee.
Wat een verschil! Hierin passen wel drie kleine Winto’s…
Winto lijkt deze bench ook prettiger te vinden dan de vorige (waar hij trouwens ’s nachts nog wel in slaapt).

Winto in zijn nieuwe bench

Hey hallo,

Vanmorgen onze tweede training in Assen gehad.
De groep was groot vandaag! Vanwege de voorjaarsvakantie waren partners (de mijne ook) en kinderen meegekomen.
Gezellig allemaal, maar wel erg druk voor onze kleine macho.

We hebben samen een aantal oefeningen gedaan:
– Lopen aan de lijn.
– Netjes blijven zitten terwijl er iemand langsloopt.
– Door elkaar lopen en de aandacht van je hond vasthouden.
– In- en uitstappen auto.
– Op de juiste manier naar binnen en buiten lopen (jij eerst en dan pas de hond).

Dit klinkt misschien als niet zo veel maar voor een puppy is het echt genoeg!
Tegen het einde was Winto helemaal door het dolle heen. Zoveel indrukken en andere honden in één keer.
Op de terugweg heeft hij dan ook heerlijk geslapen.  🙂

Misschien weet je het nog maar eigenlijk zouden wij een teefje in huis krijgen. Op het laatst is dit een reu geworden: Winto!
Door omstandigheden is het teefje inmiddels bij een ander gastgezin terecht gekomen en zij waren er vandaag ook! Eindelijk konden we het zusje van Winto zien. Super! Wat lijken die twee op elkaar. Zij is iets donkerder van kleur maar allebei hebben ze Droopy oogjes en grote flaporen.
Wel heel triest: Zij heeft extreem last van groeipijn en kan dus nauwelijks lopen en spelen. Ze wil wel maar het doet teveel pijn.
De stichting en haar nieuwe gastgezin hebben zich erg veel zorgen om haar gemaakt. Het is voor zo’n jong hondje namelijk niet normaal om al last van groeipijn te hebben.
Inmiddels krijgt ze aangepaste voeding en veel liefde en aandacht. Hopelijk voelt ze zich snel weer wat beter!

Groeten,
Kirsten

Hallo allemaal,

Vandaag zijn we naar de musical Tarzan geweest in het Fortis Circustheater in Scheveningen.

Van tevoren hadden we al besloten dat het niet verstandig zou zijn om Winto mee te nemen. Al die mensen en al dat lawaai!
Dus vandaag mocht mijn moeder de oppasmama zijn.

Gelukkig heeft Winto ons niet te schande gemaakt en zich heel behoorlijk gedragen (op het opeten van haar plantjes na dan).
Toen we ’s avonds de kleine friemel weer kwamen ophalen was hij wel even in verwarring: Van wie krijg ik nu mijn brokjes?

Ik was blij dat we hem niet hadden meegenomen want het lawaai en de harde knallen tijdens de voorstelling had hij beslist niet leuk gevonden.
Wel jammer dat hij de zee niet even heeft kunnen zien en ruiken (voor hulphondjes is zwemmen verboden, helaas).

Als troost voor zijn gemiste kans zetten we nu elke dag de cd van Tarzan even op.   ;-p

Groeten,
Kirsten